Foto www.marcobakker.com Afshin Ellian

Waar islam is, bestaan primitieve principes zoals eerwraak

Door Afshin Ellian - 30 mei 2014

In Pakistan werd een een zwangere vrouw gestenigd door haar eigen familie. De reden? Ze had de liefde gevonden.

De pen raakt vermoeid van het schrijven over onnodige wreedheden in de islamitische wereld. Is hier sprake van de islamitische ‘reinheidscultuur’? Pakistan, wat land van het reine’ betekent, doet zijn naam eer door aanvoerder te zijn van de lijst van wreedheden.

Pakistan claimt de reinheid omdat niet-moslims onrein zouden zijn. Reinheid is het fundament van Pakistan. Een tot op het bot corrupt land claimt de islamitische reinheid, terwijl het land vooral leverancier van geweld en barbarij is.

Liefde

Farzana Parveen werd op klaarlichte dag gestenigd in Lahore, een grote Pakistaanse stad. De sharia wordt in de Pakistaanse Grondwet gezien als hoeksteen van de wetgeving.

Deze hoeksteen is door de heersende cultuur zo geïnternaliseerd dat van tijd tot tijd eigenhandig en zonder de inmenging van een rechter de wetten van sharia ten uitvoer worden gebracht.

De 25-jarige Farzana werd beschuldigd van het plegen van liefde: zij ging zonder goedkeuring van haar familie met een man trouwen. De familie had kennelijk een contract met een andere familie om haar uit te huwelijken.

Ongeboren kind

Tegen Farzana Parveen werd alles uit de kast gehaald. Zij mag volgens de sharia-regels niet huwen zonder toestemming van haar wettelijke vertegenwoordiger of voogd. Anders wordt het huwelijk niet erkend.

Farzana was in verwachting. Zij droeg een ongeboren ziel met zich mee. Volgens de sharia moet eerst het kind worden geboren. De officiële status van het ongeboren kind zou ook angstaanjagend zijn geweest: een bastaardkind. Deze benaming zou het kind alleen maar ongelukkig hebben gemaakt.

Het kind is er niet meer. De ongeboren ziel is samen met haar moeder heengegaan.

Ontvoerd

Formeel werd haar man strafrechtelijk vervolgd. Farzana ging naar de rechtbank om te getuigen en om ervoor te zorgen dat haar man, de vader van haar ongeboren kind, niets zou overkomen.

Hij werd beschuldigd van ontvoering. De belangrijkste familieleden van deze man waren al ondergedoken.

En zij gaat naar de rechtbank om te getuigen dat zij Farzana Parveen, de dochter van die en die, niet is ontvoerd volgens de letter en de geest van de wet.

Farzana ging naar de rechtbank om te getuigen dat zij is ontvoerd door de liefde die zich in de grond – ook volgens de liedjes die Pakistanen overal mogen en kunnen horen – niet laat inperken door anderen dan de geliefde.

Betovering

Liefde vraagt niet om toestemming van anderen. Zij treedt in het leven zonder waarschuwing.

Kom op Afshin, dat weet de gemiddelde Pakistaan toch niet?

Jawel, dat weten ze wel. Ze kijken en luisteren naar liedjes die gaan over de liefde, over haar morele onbegrensdheid, haar passie en haar betovering. Maar de waarheid van de liefde is onverenigbaar met de waarheid van de Pakistaanse cultuur.

Het land van het reine ziet in de liefde, zachtheid en vergevingsgezindheid het onreine, het verwerpelijke.

Gestenigd

Farzana ging naar de rechtbank in Lahore om een van de grondslagen van de Pakistaanse cultuur te betwisten. Is Pakistan dan het Onreinistan?

Farzana getuigde niets. Zij werd voor de rechtbank door haar eigen familie gestenigd. De foto (schokkend), haar dode lichaam voor de Pakistaanse rechtbank, neemt elke illusie over de Pakistaanse cultuur weg.

De politie – de sterke arm van het volk, de gerechtigheid en de macht – stond vijf minuten lang te kijken hoe Farzana met haar ongeboren kind werden gestenigd. Daarna ruimden ze het lijk op. Daar zijn ze goed in: opruimen.

De vader gaf toe haar eigen dochter te hebben vermoord om de eer van de familie te redden. Welke eer? De vader representeert een eerloze cultuur. Gij zult niet doden, dat is de basis van de menselijke eer.

Overspelig

Jaarlijks worden in Pakistan honderden vrouwen gedood en duizenden verminkt om de Pakistaanse valse eer te verdedigen.

Dit geldt niet alleen voor Pakistan. Waar islam is, zijn er ook de primitieve principes zoals eerwraak werkzaam. Ook in Iran worden vrouwen en meisjes vermoord. De steniging van overspelige vrouwen is zelfs daar een wettelijke regeling.

Ook het islamitische Iran is niet gevrijwaard van barbarij, van vijandigheid jegens zachtmoedigheid, vergevingsgezindheid en liefde. Natuurlijk is de eerwraak ouder dan de islam.

Inkeer

Maar waar de islamitische cultuur overheerst, is een bijna onbegaanbare weg om de eerwraak te elimineren.

Ook het verhaal van Mukthar Mai is illustratief voor de Pakistaanse cultuur: ‘Muhtar Mai onteerd’.

Ik heb deze onschuldige Pakistaanse dame ooit gezien en gesproken. Ze werd, met goedvinden van een hele stam, aan een collectieve verkrachting onderworpen om daarmee haar broer en vader te straffen.

Hoeveel van deze verhalen moeten worden opgetekend totdat de volkeren aan andere kant van de wereld tot morele inkeer komen?

De achterlijkheid en het geweld voeren de boventoon in een land dat is gewapend met kernkoppen. Mijn pen raakt vermoeid van deze waarheid: Farzana is met haar kind gestenigd.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.