Syp Wynia

Minder asielzoekers? Brussel wil juist altijd méér immigranten

Door Syp Wynia - 30 september 2017

De Europese Commissie wil de komende twee jaar ‘minstens’ 50.000 asielzoekers ophalen uit Afrika en het Midden-Oosten. Dat is, zo zeggen de commissarissen, de beste manier om de nering van de gewetenloze mensensmokkelaars te verstoren. Maar wat is het idee erachter?

Dat Brussel de afgelopen twee jaar gedwongen was mee te werken aan het inperken van de asielstromen, is helemaal tegen de reflexen van de Europese bureaucratie. De reflexen van Brussel zijn juist: immigratie is goed, want Europa vergrijst. De Europese bevolkingspolitiek bestaat uit het vergroten van de bevolking door meer landen lid te maken en door meer volk binnen te laten.

De vorige Europese commissaris voor Migratie, de links-liberale Zweedse Cecilia Malmström, liet zich heel transparant in de kaart kijken. Ze liet een rapport opstellen, waarin werd ‘aangetoond’ dat de landen van de Europese Unie allerlei soorten immigranten nodig heeft (ook ongeschoolde), dat die geen banen komen inpikken, dat die de Europese uitkeringen komen betalen en dat hun komst tot meer innovatie zal leiden.

Rapport Malmström bestaat uit onzin

Het is, zo weten we ervaringsgewijs, allemaal onzin. Binnen de Europese Unie is er veel werkloosheid – vooral van laaggeschoolden, die ook bovengemiddeld in de uitkeringen zitten. Meer ongeschoolden of zelfs analfabeten betekent welvaartsverlies en niet meer welvaart – anders dan Malmström beweert. En al sinds de slavernij en de gastarbeid is bekend dat goedkope lichamelijke arbeid innovatie afremt.

Malmström koesterde haar mythes echter in de eerste plaats, omdat de Europese Unie door een toenemende bevolking mee moet kunnen tellen. De Europese bevolkingspolitiek is geopolitieke machtspolitiek, zo maakte ze duidelijk. Waarmee niet het belang van de burgers en niet het belang van welvaart en veiligheid diende voorop te staan, maar het bureaucratische machtsbelang van de Europese Unie: macht door meer mensen.

Timmermans als profeet van diversiteit

Frans Timmermans, de Nederlandse vicevoorzitter van de Europese Commissie, redeneert in dezelfde trant. Hij is in Brussel bij uitstek de profeet van de ‘diversiteit’. Diversiteit moet, diversiteit is vooruitgang en diversiteit heeft plaats door immigratie – dat is het idee van Timmermans. Hij wordt dan ook witheet als Oost-Europese landen niet op zijn opgelegde diversiteit zitten te wachten.

Nu is er dan het plan om de komende twee jaar minstens 50.000 asielzoekers uit Afrika en het Midden-Oosten op te halen. Het wordt verkocht als een onderdeel van de maatregelen om de illegale migratiestromen over de Middellandse Zee in te tomen. Maar het ophalen van immigranten leidt, hoe je het wendt of keert, uiteindelijk tot meer – en niet tot minder immigratie.

Plan EU is overbodig

Het is bovendien een overbodige maatregel, want de bedoelde asielzoekers komen uit kampen van de VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR en die heeft al lang afspraken met landen – ook met Nederland – om asielzoekers op te komen halen.

Een minder opgemerkt onderdeel van de jongste immigratieplannen uit Brussel zijn ‘proefprojecten voor legale immigratie’ die – betaald door de Europese Commissie – moeten leiden tot extra arbeidsmigratie vanuit Afrika naar Europa. Maar zit Europa daar werkelijk op te wachten? Welke superieure vaardigheden zijn er eigenlijk – voetballers daargelaten – te over in Afrika en tekort in Europa?

De bevolkingspolitiek van Brussel krijgt verder vorm met plannen om bedrijven immigratie te laten sponsoren en de Europese ‘blue card’ veel vaker te gebruiken voor arbeidsmigratie. Ook dat is overbodig. Nederland heeft bijvoorbeeld zelf al een ‘kenniswerkersregeling’ waarmee jaarlijks zo’n 10.000 fiscaal gesponsorde werknemers van buiten Europa worden binnengehaald.

Welk probleem wil Brussel oplossen?

De huidige Brusselse migratiecommissaris, de Griek Dimitris Avramopoulos, liet, wellicht niet zo bedoeld, nog even weten wat zoal de bouwstenen zijn van het Brusselse immigratiebeleid. ‘We zijn een verouderend continent en hebben vaardigheden van buiten nodig.’

Nu weet iedereen die opgelet heeft, dat immigratie geen oplossing is voor vergrijzing – al was het maar omdat immigranten ook vergrijzen. En nogmaals: welke schaarse vaardigheden zijn er in Niger die dringend nodig zijn in Nederland? En, mochten die er zijn – voor welk probleem zoekt Brussel dan een oplossing?

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.