Foto www.marcobakker.com Afshin Ellian

Jesse Klaver heeft de milieuliefhebbers bedonderd

Door Afshin Ellian - 14 juni 2017

De formatie is opnieuw gestrand. De onderhandelaars zeggen dat ze diep teleurgesteld zijn. Maar dat geldt zeker niet voor de kiezers. Bijna de helft van kiezers van GroenLinks vindt het prima dat formatie is mislukt.

Waarschijnlijk geldt de blijdschap ook voor de meeste kiezers van PvdA en SP. De stemming bij die van CDA en VVD is ook vervuld met vreugde. Hoe het bij D66-kiezers ligt, is moeilijk vast te stellen. Het was de geliefde coalitie van Alexander Pechtold.

Lees ook: CU in beeld als Pechtold de partij uitnodigt? Dit zegt Segers over migratiedeals

De lange formatie hebben we niet te danken aan de verkiezingsuitslag. Want GroenLinks is niet de enige winnaar van de verkiezingen. Nee, de bizarre formatieonderhandelingen hebben we te danken aan één politicus: Alexander Pechtold.

De man van het lijmen kwam lijm te kort om het onmogelijke te lijmen. Politiek is voor Pechtold niet de kunst van het mogelijke, maar is de kunst om het onmogelijke, onhaalbare aan te jagen. Herman Tjeenk Willink werd door de NOS geïntroduceerd als de man van autoriteit voor wie elke politicus buigt. Sprookjes in plaats van nieuws!

Mark Rutte is de beste onderhandelaar

De beste onderhandelaar van Nederland heet Mark Rutte. En als je er met hem niet uitkomt – terwijl hij resultaat wil bereiken – heeft onderhandelen geen zin meer. Waar gaat het om? Er is in Den Haag een groot probleem: de tweede partij van Nederland is door alle andere grote partijen uitgesloten. Daardoor bestaat weinig ruimte voor politieke manoeuvres. VVD en CDA hebben zich laten gijzelen door Pechtold. Hij is de baas van de kabinetsformatie. En D66 speelt graag politieke spelletjes. En Jesse Klaver?

Klaver is een waarachtig loyale GroenLinkser. Zijn partij kan niet regeren en dat weet hij. En daarom zorgt hij ervoor dat zijn partij niet gaat regeren. De formatieonderhandelingen liepen stuk op het migratiebeleid. Dat was de officiële lezing. Toch was dat niet helder. Want wat de informateur aan de Kamer berichtte, was niets anders dan voortzetting van het huidige migratiebeleid dat door alle EU-landen wordt uitgedragen. Het was een raadsel waarom Klaver niet kon instemmen met het resultaat.

Het raadsel is verhelderd door een interruptie van de PvdA-leider Lodewijk Asscher. Hij stelde een buitengewoon belangrijke vraag. Kort samengevat vroeg Asscher aan Klaver: Bent u dus ook tegen als vluchtelingen onder leiding van Zwitserland, met toezicht van Amnesty International in Tunesië worden opgevangen? Dus, als Syriërs of andere oorlogsvluchtelingen naar Italië of Griekenland komen, zouden ze naar zo’n opvangkamp worden teruggestuurd. Het antwoord van Klaver was klip en klaar: nee, omdat ze daar geen toekomstperspectief hebben. Hier scheiden de wegen ook tussen PvdA en GroenLinks.

 

Het asielrecht als immigratiegrond

GroenLinks ziet het vluchtelingenvraagstuk als een immigratievraagstuk, waarbij het asielrecht vooral als een immigratiegrond wordt beschouwd. De PvdA ziet daarentegen het asielrecht voor oorlogsontheemden als een humanitaire zaak: een veilig en gezonde omgeving voor de opvang van oorlogsvluchtelingen, totdat er een einde komt aan het gewelddadige conflict.

GroenLinks wil geen opvang in de eigen regio. Bovendien wil Klaver dat ook alle Syriërs en andere oorlogsontheemden in Turkije en andere landen naar Europa kunnen komen. Hierin staat GroenLinks helemaal alleen. Ook de SP is niet voor een onbeperkte immigratie. GroenLinks is dus voor volledig open grenzen en ongelimiteerde immigratie. Ik waag hier te stellen dat niet alle kiezers (dus niet leden van de partij) die op GroenLinks hebben gestemd, dit migratiebeleid steunen.

Voor GroenLinks bestaat geen derde veilig land

Eigenlijk bestaat voor GroenLinks geen derde veilig land. Omdat daar, gemeten aan de Europese maatstaven geen toekomstperspectief bestaat voor oorlogsontheemden of de gewone emigranten. Met dit uitgangspunt kan GroenLinks nooit tot een regering in welke combinatie dan ook toetreden. Een stem op GroenLinks is een stem op de eeuwige oppositie, en dus een verloren stem. Milieuliefhebbers die op Klaver hebben gestemd, zijn eigenlijk door hem bedonderd. Voor Klaver en zijn partij staat ongelimiteerde immigratie boven de milieuvraagstukken.

Nu heeft zelfs Pechtold tijdens het Kamerdebat erkend dat sinds de laatste verkiezingen niet links maar rechts een meerderheid heeft. De rechtse meerderheid van de Kamer wordt door D66 gedwongen om oneigenlijke concessies te doen. Dit noemt Pechtold verbinden! Dat wordt in de kringen van D66 als redelijkheid aangeduid! Pechtold wil conservatieven verbinden met progressieven door conservatieven op essentiële zaken te laten capituleren. Dit is het recept voor meer politieke conflicten.

De missie van Pechtold om de verkiezingsuitslag in de richting van GroenLinks om te buigen is vastgelopen. Eigenlijk  is niet Klaver maar Pechtold schuldig aan het mislukken van formatie – door vast te houden aan een onmogelijke combinatie.

Laat Pechtold nu eindelijk het landsbelang prevaleren boven D66-hobby’s?

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.