Hollywood

De efficiëntie van Denzel Washington

Door Diederik van Hoogstraten - 16 augustus 2018

De niet meer zo jonge topacteur Denzel Washington (63) keert voor het eerst terug in een vervolgfilm,The Equalizer 2, als vechter Robert McCall. ‘Rekken en strekken wordt steeds belangrijker.’

Denzel Washington lijkt in verscheidene opzichten op veel van zijn personages in de tientallen films waarin hij sinds 1977 opdook. Zakelijk, kort van stof en weinig geduld voor oppervlakkigheden. Zo is hij in de nieuwe actiefilm The Equalizer 2, en ook tijdens een persgesprek in Beverly Hills.

AmericanDreamersMeld je hier gratis aan voor de Amerika Update, de wekelijkse nieuwsbrief met de laatste ontwikkelingen over de Verenigde Staten. Elke vrijdag in je mailbox.

Waarom hij nooit eerder speelde in een sequel, een vervolg op een eerdere film? ‘Geen idee. Ik heb er nooit zo over gedacht.’ Waarom de nieuwe film pas vier jaar na de eerste, succesvolle The Equalizer uitkomt? ‘Het kost even tijd om een scenario te schrijven.’ Hoe kiest hij zijn volgende project? ‘Het scenario lezen. Eén richtlijn daarbij is dat ik niet nog eens wil doen wat ik kort daarvoor heb gedaan.’

Of hij zelf ook nog altijd jonge mensen bijstaat, zoals zijn personage McCall de mentor is van een zwarte jongen die kopje onder dreigt te gaan in een wereld van drugs en criminaliteit? ‘Ja, via de Boys and Girls Club.’ Worden ook daar resultaten behaald die hem tevreden stemmen? ‘Ja, dat ze hun jeugd overleven, soms.’

Oscars en Golden Globes

Films met Washington zijn doorgaans een lust voor het oog. Hij is immers een van de topacteurs van zijn generatie en werd gelauwerd met twee Oscars en drie Golden Globes. Maar een gesprek met de man die zo meesterlijk Steve Biko (in Cry Freedom uit 1987) en Malcolm X (in de gelijknamige film uit 1992) speelde, is een beetje als een tandartsbezoek: niet heel ontspannen, nu en dan pijnlijk.

Nu is er over een actiefilm als The Equalizer 2 ook niet zo veel te zeggen. Een voormalige CIA-agent leidt als chauffeur die in zijn eigen auto passagiers vervoert een kalm, anoniem bestaan. Tenzij hij groot onrecht tegenkomt, op straat, in zijn auto, in zijn appartementencomplex. Dan treedt hij op met een efficiënte vechttechniek om schurken, pooiers en andere lowlives uit de weg te ruimen. Deze film is topvermaak, dat is wel toevertrouwd aan regisseur Antoine Fuqua (die ook met Washington werkte voor de film The Magnificent Seven uit 2016). Maar voor de diepgang ga je er niet per se heen en dat weet de acteur.

Trotse vader

Inside HollywoodDiederik van Hoogstraten (1969) is lid van de Hollywood Foreign Press Association in Hollywood en stemt voor de Golden Globes. Hij bespreekt op deze plek elke week nieuwe films en series.

Diederik van Hoogstraten met Denzel Washington (rechts)

Het enige waarvoor Washington echt warmloopt tijdens de media-ontmoeting is zijn familie. Toevallig komt er ook net een film uit waarin zijn zoon John David Washington de knappe hoofdrol speelt: een wild, waargebeurd jarenzeventigverhaal, BlacKkKlansman, geschreven en geregisseerd door Spike Lee en binnenkort in de bioscoop. Washington is trots, maar niet verbaasd: ‘Toen hij nog klein was, wist ik al dat hij een goede acteur is. Hij heeft die gave.’

Het vaderschap heeft hem veranderd, zegt Washington. ‘Als jonge acteur beschouwde ik acteren als mijn leven. Toen John David kwam, werd acteren werk. Hij was het leven, het wonder van het leven. Het gezinsleven geeft je een basis waarop de rest kan worden gebouwd.’

Onbewust acteur

Die wat nonchalante kijk op zijn vak is ook te verklaren uit zijn begintijd. De jonge Denzel wilde helemaal geen acteur worden. Tijdens een algemene bachelorstudie (een vierjarige opleiding die in de Verenigde Staten liberal arts eduction heet) rook hij aan van alles: journalistiek, biologie, geneeskunde, scheikunde, politicologie. ‘Als ik me een weg baande naar de podiumkunsten, dan was ik me daarvan niet bewust.’

Toen hij vanwege onvoldoende presteren van de universiteit werd getrapt, raakte hij de weg kwijt. Het was ‘rock bottom‘, zegt Washington, een absoluut dieptepunt. Hij werd een tijdje zomerkampbegeleider en speelde mee in een toneelstuk. Iemand zei dat Denzel best kon acteren en suggereerde dat hij er zijn beroep van zou kunnen maken. Aldus geschiedde, en inmiddels zijn we een paar decennia en Oscars later bij The Equalizer 2 aanbeland.

Het stokje doorgeven

Washington is blij te zien dat hij – en steeds meer andere zwarte acteurs – spelen in films waarin hun kleur en afkomst niet langer per se relevant zijn. Er is plek in allerlei genres, van sci-fi (sciencefiction) tot indie (onafhankelijke film), voor zwarte acteurs en actrices, scenaristen en regisseurs. ‘Soms ga ik stilletjes naar de film en laatst zag ik Black Panther. Toen moest ik een traan wegpinken. Ik dacht aan de spanningsboog die begon bij Sidney Poitier en via mij bij die jonge kerels eindigde. Zij zijn nu aan zet.’ Washington komt op een andere metafoor: ‘Het is een estafette, en ik heb het stokje doorgegeven. Nu ren ik nog een tijdje achter ze aan, kijken of ik nog kan meekomen.’

En hoe is het om op de pensioengerechtigde leeftijd te knokken als een veel jongere man? Hij grinnikt: ‘Rekken en strekken. Dat was dit keer nog belangrijker dan vier jaar geleden. Ik ben blij dat ik het allemaal nog kan, maar inderdaad: stretch, stretch, stretch.’

The Equalizer 2 is net als het eerste deel geschreven door Richard Wenk en geregisseerd door Antoine Fuqua. Vanaf deze week in de Nederlandse bioscoop te zien.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.