New Orleans

Hoe Nederland New Orleans te hulp schoot

Door Iris van Uden - 16 oktober 2017

Twaalf jaar geleden veroorzaakte orkaan Katrina een enorme ravage in New Orleans. Sinds die dag, 29 augustus 2005, is de stad opgekrabbeld en wordt er hard gewerkt aan haar watermanagement. Nederland heeft een prominente rol in het ondersteunen van de stad in haar strijd tegen het water. Dit leidt tot nieuw watermanagement dat zelfs voor Nederlandse begrippen uniek is.

New Orleans: het kleine Nederland

Gelegen bij de Mississippi en de Golf van Mexico, wordt New Orleans gezien als de ‘Gateway to the Americas’. Net als Nederland wordt ook New Orleans aan alle kanten bedreigd door het water. Het overgrote deel van de stad ligt onder zeeniveau. De stad werd gebouwd op een oeverwal, een ophoging die door de rivier zelf is gevormd en direct langs de rivier ligt als een soort door de natuur gevormde dijk. In de loop van de twintigste eeuw werden moerassen langs Lake Pontchartrain ingepolderd, met een kleine oeverwal tussen de rivier en de polder. Hiertussen ligt een moerassige kom, waar wateroverlast en het naar beneden zakken van de grond door het afnemen van de grondwaterstand problemen veroorzaken.

Na Katrina ligt de aandacht van de stad op de verdediging tegen al het water van buitenaf. Zo zijn de dijken verhoogd en versterkt, zijn er nieuwe stormvloedkeringen gebouwd en is er een ondergronds stelsel van kanalen en afvoerpijpen aangelegd waardoor het regenwater zo snel mogelijk kan worden afgevoerd. Dit leek te werken: het regenwater werd afgevoerd en de stad hield haar inwoners veilig. Maar het gevolg hiervan is inklinking en verzakking van de stad. New Orleans ging op zoek naar een betere, duurzame oplossing. Hieruit ontstond het New Orleans Urban Water Plan.

Schets van het eindresultaat van het New Orleans Urban Water Plan
H+N+S Landschapsarchitecten, Amersfoort

New Orleans Urban Water Plan

In 2010 werd Greater New Orleans, Inc. opgericht. Het doel van deze nieuwe organisatie is om een plan te ontwikkelen voor de oostelijke oevers van New Orleans, Jefferson Parishes en St. Bernard. Greater New Orleans, Inc. werkt actief samen met een groot aantal Nederlandse bedrijven, de TU Delft en de gemeenten Amsterdam en Rotterdam om haar Urban Water Plan tot stand te laten komen.

Kaart NOLA
Greater New Orleans Urban Water Plan Vision, Waggonner & Ball Architects 2013

Het plan schetst een vijftig jarenprogramma om een veiliger en meer duurzaam evenwicht tussen het water en het land te bereiken. H+N+S Landschapsarchitecten, een van de Nederlandse bedrijven die werkte aan het plan, geeft op haar website de volgende ambitie: ‘De inzet is om het bestaande watersysteem langzaam maar zeker te transformeren naar een systeem dat beter inspeelt op de specifieke eigenschappen van de bodem en waarin de kansen van het water als kwaliteit benut worden’.

In het plan zijn een analyse van de stad, het landschap en haar watersysteem opgenomen en staat er een strategie voor de transformatie van het watersysteem in het plan voor de lange termijn. Daarnaast zijn er vier voorstellen gemaakt voor specifieke plaatsen in de stad om hier het water beter te bedwingen.

Het aanpakken van de water- en bodembeheersingsproblematiek van New Orleans vraagt om een nieuwe kijk op de situatie, waarin stormwater en grondwater als waardevolle hulpbronnen worden beheerd. In het Urban Water Plan is dan ook plaats voor zowel system design als urban design, zodat een geïntegreerd leefwatersysteem kan ontstaan. Het gaat immers niet enkel meer om de bescherming tegen het water, maar ook om de leefkwaliteit van de inwoners van de stad.

New Orleans zal de gevaren van de delta volgens het plan niet alleen meer moeten buitensluiten, maar ook juist de kwaliteiten van het deltamilieu moeten herontdekken en inzetten voor een stedelijke impuls. Alleen op deze manier kan New Orleans ‘America’s Water City’ worden en zal de stad niet kopje onder gaan.

Wilt u wekelijks het laatste nieuws over Amerika ontvangen? Meld u dan aan voor onze nieuwsbrief van American Dreamers!

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.