Inside Hollywood

Interview met Charlize Theron: ‘Druk? I love it’

Door Diederik van Hoogstraten - 11 mei 2018

Na haar rol als gevaarlijke spionne speelt de Zuid-Afrikaanse Charlize Theron nu een moeder, overweldigd door een postnatale depressie.

In haar vorige hoofdrol was Charlize Theron (42) een dodelijk stoere spionne die Berlijn onveilig maakt in de nadagen van de Koude Oorlog. Hoewel ze die rol in Atomic Blonde (2017) met overgave en plezier speelde, vechtend als collega-acteur Matt Damon in zijn beste rollen, was er geen gelijkenis tussen haar personage en de werkelijkheid.

AmericanDreamersMeld je hier gratis aan voor de Amerika Update, de wekelijkse nieuwsbrief met de laatste ontwikkelingen over de Verenigde Staten. Elke vrijdag in je mailbox.

In haar nieuwe drama Tully ligt dat anders. De Zuid-Afrikaanse actrice speelt Marlo, moeder van twee jonge kinderen. Uitgeput en overweldigd door een postnatale depressie aanvaardt Marlo de hulp van een even jonge als mooie en verleidelijke nanny genaamd Tully. Dat brengt zowel verlichting als problemen met zich mee. Verder iets verklappen over het verhaal, zou zonde zijn. ‘No spoilers, please,’ zoals elke filmstudio pleegt te smeken.

‘Vóór negen uur in bed’

Als moeder van twee jonge geadopteerde kinderen weet Theron precies hoe het is. ‘I lose it all the time!’ Het gevoel geen grip meer te hebben op het dagelijks leven is haar niet vreemd. ‘De kinderen moeten om tien voor zeven klaar zijn. Elke dag om kwart voor zes gaat de wekker. Dan kan ik mezelf wel ophangen,’ zegt Theron met een lieftallige grijns wanneer we haar spreken in Beverly Hills.

Inside HollywoodDiederik van Hoogstraten (1969) is lid van de Hollywood Foreign Press Association in Hollywood en stemt voor de Golden Globes. Hij bespreekt op deze plek elke week nieuwe films en series.

Diederik van Hoogstraten (links) met Charlize Theron

Anders dan Marlo, die er in deze film vrijwel aan onderdoor gaat, heeft Theron wel geld voor fulltime babysitters. Ze heeft bovendien geen sukkel van een man als Drew (een rol van Ron Livingston) die óf weg is, óf in bed videogames ligt te spelen. Haar personage Marlo is een wrak, terwijl Theron letterlijk glanst, zoals dat een filmster op de top van haar kunnen betaamt.

‘Ik lig vóór negen uur in bed, en dan ben ik ook echt op. Maar ik geniet ervan. I love it. Dit is nu gewoon hoe mijn leven is,’ vertelt Theron, die geen partner heeft sinds ze het in 2015 uitmaakte met collega Sean Penn.

Te weinig aandacht voor postnatale depressie

Het scenario van Tully werd geschreven door Diablo Cody, zelf een jonge moeder en bekend van de indie-hitfilm Juno (2007). Toen ze erover hoorde, wilde Theron  de film als producente en hoofdrolspeelster direct maken. Er is, zegt ze, te weinig aandacht voor postnatale depressies, voor de waterval aan uiteenlopende emoties waarmee veel nieuwe moeders te kampen hebben. Ze heeft vriendinnen die ermee worstelden: ‘Twee van hen hadden het zó moeilijk. Die wisten echt niet meer waar ze het moesten zoeken, wie ze zelf waren.’

En ook al is Theron zelf niet bevallen van kinderen, ze herkent zich in de wanhopige vragen die een vriendin haar stelde. Die vragen duiken ook op in Tully: ‘Wat je bijzonder maakte voordat je kinderen kreeg, het lijkt er niet meer te zijn. Dus wat maakt me nu dan nog bijzonder? Is het leven alleen maar moeder zijn? Dan is er schuldgevoel, want je hoort overal: inderdaad, het moederschap is het aller-, allerbijzonderste wat er is! En als je dat nou niet zo voelt, ben je dan een slechte ouder?’

Baanbrekend rolmodel

Theron is moeder, maar bovenal een powerhouse in Hollywood, overal duikt ze op in films en series, op de omslagen van celebrity-tijdschriften. Ze is niet alleen een gevierde Hollywood-actrice met een collectie Oscars, Golden Globes en nominaties voor beiden. Ze heeft ook een succesvol productiebedrijf. Ze coproduceert tv-series als Mindhunter (Netflix) en films als Tully en Atomic Blonde – inclusief deel twee, dat al is aangekondigd.

Uit eigen ervaring weet ze dat het voor kinderen belangrijk is om te zien dat ook hun moeder méér is dan een ouder. Opgroeiend in het Zuid-Afrikaanse Transvaal zag ze elke dag haar moeder uit huis vertrekken om te gaan werken. ‘Dat heeft me beïnvloed,’ zegt Theron. ‘Ze was een baanbrekend rolmodel. Ik wil dat mijn kinderen mij ook zo zien.’

Toch, net als Tully wil ze niet ontkennen dat het soms gewoon moeilijk is, voor vrouwen én voor mannen. ‘Iedere alleenstaande ouder, nee iedere ouder is toch op zoek naar dat evenwicht?’

De film Tully van regisseur Jason Reitman is nu te zien in de bioscoop.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.