Inside Hollywood

Diane Keaton en de grenzen van #MeToo

Door Diederik van Hoogstraten - 27 augustus 2018

Diane Keaton weigert haar oude vriend (en ex-geliefde)  Woody Allen te veroordelen: ‘Wat hij heeft gezegd, is de waarheid.’

Diane Keaton en Woody Allen: het bleek in de loop der tijd een gouden combinatie te zijn in Hollywood. Keaton (72) brak door als filmactrice met regisseur en acteur Allen (82). Samen maakten ze onder meer Play It Again, Sam (1972), Sleeper (1973), Love and Death (1975) en Annie Hall (1977), een iconische Allen-comedy, waarvoor Keaton in 1978 haar –  enige – Oscar won als beste actrice.

AmericanDreamersMeld je hier gratis aan voor de Amerika Update, de wekelijkse nieuwsbrief met de laatste ontwikkelingen over de Verenigde Staten. Elke vrijdag in je mailbox.

Steun voor paria

Haar steun voor Allen is dus niet zo raar, ook al is hij door zijn reputatie met vrouwen – en beschuldigingen van kindermisbruik – in delen van Hollywood een paria geworden. Keaton en Allen zijn niet alleen collega’s, maar ook al decennia hartsvrienden. Dat betekent dat Keaton zich de laatste tijd in bochten moet wringen. Als progressief, politiek-correct, feministisch boegbeeld steunt ze de #MeToo-beweging, die strijdt tegen de ongelijke behandeling van vrouwen, en vóór gelijke rechten. Maar ze weigert afstand te nemen van een man met wie bekende regisseurs en acteurs zoals Greta Gerwig (Lady Bird uit 2017) en Ellen Page (Juno uit 2007) nooit meer willen werken: Woody Allen.

Woody Allen begon in de jaren negentig een verhouding met Soon-Yi Previn, de aangenomen dochter van zijn tweede vrouw, Mia Farrow. Zij was destijds 19, hij was boven de vijftig  en nog getrouwd met Farrow. Eerder al werd onderzocht of hij zich tevens aan Dylan, een andere dochter van Mia, zou hebben vergrepen.

Inside HollywoodDiederik van Hoogstraten (1969) is lid van de Hollywood Foreign Press Association in Hollywood en stemt voor de Golden Globes. Hij bespreekt op deze plek elke week nieuwe films en series.

Diederik van Hoogstraten  met Diane Keaton (rechts)

Dat hij sindsdien rustig kon doorwerken zonder dat iemand in Hollywood hem een strobreed in de weg legde, is veelzeggend. Maar recent is Hollywood veranderd. Producent Harvey Weinstein is uitgestoten. De in Frankrijk woonachtige regisseur Roman Polanski (die zich vergreep aan een 13-jarig meisje) is eerder dit jaar geroyeerd uit de Academy: de beroepsorganisatie die stemt over de Oscars.

‘Daar gaan we het niet over hebben’

Woody Allen lijkt eveneens een persona non grata te worden in de wereld die hem tot voor kort verafgoodde: hij won drie Oscars en twee Golden Globes. Dus de vraag aan Keaton is niet zo gek, tijdens een persontmoeting rond haar nieuwe film Book Club. Terwijl Keaton en haar publiciteitsmedewerkers hopen op inkoppers over de seniorenromcom Book Club, geef ik haar een kans om steun te geven aan vrouwen als Dylan Farrow, Rebecca Hall (Vicky Cristina Barcelona, 2008) en de andere actrices die het licht gezien hebben. ‘U bent duidelijk geweest in de verdediging van Woody Allen. Hoe kijkt u aan tegen de voortgaande en nieuwe kritiek van acteurs die zich nu collectief van hem afkeren?’

Keaton, die graag en snel lacht, kijkt serieus – een beetje gepijnigd. Haar stem heeft een onmiskenbare not-amused-toon. ‘Nee, daar wil het niet over hebben. Het enige wat ik erover kwijt wil, is dat Woody mijn vriend is. Ik steun hem. Wat hij gezegd heeft, is de waarheid, ik weet het zeker. Dus, nee. Daar gaan we het niet over hebben.’

Waarom niet verbannen?

Keaton doelt op Allens herhaalde ontkenningen dat hij ooit iets misdaan zou hebben met Dylan toen zij een klein meisje was. Maar Dylan is inmiddels een volwassen vrouw die al twintig jaar herhaalt dat ze werd misbruikt. Onlangs stelde zij scherpe vragen aan de acteurs die braaf met Allen blijven werken, terwijl ze wel lippendienst bewijzen aan de#MeToo-beweging  ‘Waarom zijn Harvey Weinstein en andere beroemdheden uit Hollywood verbannen, terwijl Allen kort geleden een distributiedeal met Amazon heeft gesloten ter waarde van vele miljoenen dollars?’ schreef Dylan Farrow in de Los Angeles Times.

Voor de duidelijkheid: Woody Allen ontkent. ‘Een kwetsbaar kind werd tijdens een omstreden scheiding door haar boze moeder gecoacht om dit verhaal te vertellen,’ aldus Allen.

Maar Greta Gerwig, een it-girl in Hollywood, slikt dat niet langer. Als liefhebber van onafhankelijke films groeide ze op als fan van Allen. ‘Zijn films vormden me als kunstenaar,’ zei zij eerder dit jaar. ‘Dat kan ik niet veranderen. Maar ik besef dat ik de pijn van een andere vrouw erger heb gemaakt, en mijn hart breekt door dat besef.’

Geïrriteerd

Zo niet Diane Keaton. Het is opmerkelijk hoe weinig zin zij heeft om het überhaupt te hebben over #MeToo en de rol van machtige mannen als Woody Allen. Als een collega-journalist nog eens vraagt of de cultuur eindelijk zal veranderen ten voordele van vrouwen, kijkt ze wederom geïrriteerd. ‘Eigenlijk gaat het me alleen om gelijke betaling. Verder ben ik er niet zo mee bezig.’

Moet er ruimte zijn voor vergiffenis en verzoening? Keaton lacht. ‘Altijd.’ Moeten acteurs en filmmakers weer worden verwelkomd in Hollywood nadat duidelijk is geworden dat ze de fout in gingen? Nog één keer laat Keaton merken dat ze er geen zin in heeft om solidariteit te tonen, of de leiding te nemen om de oude Hollywoodcultuur – waarin zij zelf tot wasdom kwam – bij te sturen. ‘Ach, het klinkt allemaal zo algemeen. Wie, specifiek? Maar anyway, verzoening? Ja hoor, top, doen we.’

Book Club is vanaf dit weekeinde te zien in de bioscoop. Ook Jane Fonda speelt er een hoofdrol in. Lees hier ons interview met Fonda.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.