#Turkije

Hoe ver reikt de lange arm van Erdogan in Syrië?

Door Tom Reijner - 19 september 2016

Turkije stak eind augustus met tanks en soldaten de Syrische grens over, om Islamitische Staat (IS) en andere ‘terroristen’ weg te jagen. Dat gebeurde in een gebied van 900 vierkante kilometer. Maar de Turkse president Recep Tayyip Erdogan wil zijn invloed verder uitbreiden.

Mijn regering plant een safe zone van ruim 5.000 vierkante kilometer, zei hij vlak voor vertrek naar New York, waar hij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties zal toespreken.

85 keer groter dan Manhattan

Zo’n zone is dus ruim vijf keer groter dan het gebied dat nu al onder controle staat van Ankara. Volgens Bloomberg is de geplande, uitgebreide bufferzone 85 keer de grootte van Manhattan, New York. Erdogan is van plan de rebellen die het steunt met wapens en geld een flink stuk zuidelijker te sturen. De focus ligt op de verovering van Al-Bab, een stad in het noorden van Syrië die in handen is van IS. Een bufferzone is een lang gekoesterde wens van Erdogan – niet alleen tegen terreur, maar ook om de vluchtelingenstroom vanuit Syrië in te dammen. Westerse leiders zijn sceptisch.

De door Turkije gesteunde militanten – een bonte verzameling van Syrische Arabieren en Turkmenen onder de paraplu van het Vrije Syrische Leger – zouden al onderweg zijn naar Al-Bab. ‘Jarablus en al-Rai zijn al gezuiverd, nu is het de beurt aan Al-Bab,’ aldus Erdogan, 30 kilometer van de Turkse grens. ‘We gaan er heen en zullen IS ervan weerhouden nog langer een bedreiging te zijn voor ons.’ Het is maar zeer de vraag of de hernieuwde operatie alleen tegen de radicaalislamitische groep is gericht.

Er is een felle woordenstrijd ontbrand na de Amerikaanse aanval op Syrische militairen in Deir al-Azzor.Lees meer >
''

Offensief ook gericht tegen Syrische Koerden

Het offensief onder de noemer ‘Het schild van de Eufraat’ was eerder ook zeker bedoeld om de milities van de Syrische Koerden, de YPG, een hak te zetten. Die vechten eveneens tegen IS, en zijn de steunpilaar op de grond voor de Verenigde Staten – die op hun beurt weer een bondgenoot zijn van NAVO-land Turkije. De vraag is hoe ver Erdogan wil gaan.

Het risico bestaat dat namelijk dat hij op zijn tocht in aanraking komt met troepen van de Syrische president Bashar al-Assad. De twee presidenten bevinden zich op voet van (een koude) oorlog met elkaar. Erdogan heeft zich meermaals hardop uitgesproken tegen het bewind van deze Syrische dictator. De kans op een militaire confrontatie is reëel, zeker als Ankara besluit er een paar jaar te blijven zitten.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.