buitenland

Italië: lokale politici vaker bedreigd door georganiseerde misdaad

Door Linda Otter - 19 maart 2015

Recent onderzoek wijst uit dat bestuurders en lokale politici in Italië opvallend vaak slachtoffer worden van ernstige bedreigingen. De afgelopen jaren nam het fenomeen sterk toe. Klassieke maffiapraktijken?

Begin maart werd de BMW van wethouder Francesco Bonelli in het Zuid-Ita­liaanse stadje Rosarno (15.000 inwoners) in brand gestoken. De daders zijn nog niet gepakt. Maar de autoriteiten gaan ervan uit dat de brandstichting het werk is van de Calabrese maffia.

De burgemeester van Rosarno, Elisabetta Tripodi, is woedend. ‘Ze willen ons het werk onmogelijk maken, maar we laten ons niet langer intimideren.’ Ook Tripodi ontving bedreigingen, omdat ze onroerend goed van een maffiafamilie had laten confisqueren. Sindsdien krijgt ze politiebescherming.

Geïntimideerd

Recent onderzoek wijst uit dat bestuurders en lokale politici in Italië opvallend vaak slachtoffer worden van ernstige bedreigingen. De afgelopen jaren nam het fenomeen sterk toe. In 2014 kregen gemeentelijke en regionale politici te maken met bijna 1.300 ernstige bedreigingen; zo’n drie gevallen per dag. In 2013 ging het nog ‘slechts’ om 870 gevallen.

Politici worden geïntimideerd met brand- en rookbommen, brandstichting, dreigbrieven of ze krijgen pakketten bezorgd met varkenskoppen erin. Het blijft overigens niet altijd bij bedreiging. Sinds 1974 zijn zeker 130 lokale politici vermoord.

Economische motieven

In de Zuid-Italiaanse regio’s Apulië, Calabrië en Sicilië worden politici veel vaker bedreigd dan in andere delen van Italië. De intimidatie komt daar vaak van de maffia en meestal spelen economische motieven een rol.

In het noorden komt de intimidatie meestal van extreem-links of rechtse actiegroepen. Daar werden politici bijvoorbeeld bedreigd door actievoerders die zich keren tegen de Treno Alta Velocità (TAV), de hogesnelheidslijn. Meer dan eenderde van alle bedreigingen is gericht tegen burgemeesters.

Elsevier nummer 13, 28 maart 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.