buitenland

Alleen Zwitsers met smetteloze wooncarrière krijgen een huis

Door Renske Heddema - 10 juli 2015

In Zwitserland, waar de meeste mensen nog huren, is er een hele bedrijfstak ontstaan in Schlussreinigung, eindschoonmaak.

‘Wir haben uns für Sie entschieden’ – ‘We hebben voor u gekozen.’ De makelaar legt zoveel stroop in haar stem dat mijn vriendin Brigitte (62) de telefoon bijna uit haar hand laat vallen. Hoera! Ze heeft het appartement! Van dertig andere sollicitanten voor de flat is zij de gelukkige.

Daarvoor heeft ze maandenlang haar hele doopceel laten lichten, een bewijs gestuurd dat ze schuldenvrij is, de reden van de verhuizing, en misschien nog wel het belangrijkste: referenties opgegeven – van haar werkgever en huidige huisbaas. Wee degene die te vaak is verhuisd: een smetteloze wooncarrière is hier goud waard.

Eindschoonmaak

De meeste Zwitsers zijn huurders, nog altijd. Maar eengezinswoningen worden steeds schaarser, want het loont om huurhuizen te verkopen.

Een andere vriendin, Alexandra (53), heeft nauwelijks haar nieuwe huurhuis betrokken, of de eigenaar claimt het zelf, zogenaamd voor zijn ouders. Hij heeft die truc al eerder uitgehaald, dat kan ze bewijzen. Maar huurbescherming is er nauwelijks.

En dus kan ze gaan poetsen voor de oplevering, want die is helemaal een nachtmerrie. De schoorsteen moet professioneel geveegd, afvoeren ontstopt, geen grassprietje mag te zien zijn tussen de balkon­tegels, ovens en ijskasten horen brandschoon, en garages zonder enige olievlek op het beton.

Borg

Er is een hele bedrijfstak ontstaan in Schlussreinigung, eindschoonmaak. Je betaalt die 1.000 tot 2.000 euro grif om gebreken te verbloemen. Want er wordt fors gekort op de drie maanden borg, die bij aanvang van de huurperiode is gestort.

Het enige douceurtje dat je als huurder wacht, is dat je nieuwe appartement perfect geschilderd, vaak gerenoveerd en voorzien van nieuwe elektronische apparaten kan worden betrokken. Kun je even bijkomen van de stress.

Elsevier nummer 29, 18 juli 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.