buitenland

Australische immigratiebeleid is hard en streng, maar helder

Door Niels Kraaier - 09 februari 2016

Op zoek naar eindeloze ruimte en een zonnig klimaat? Dan is Australië iets voor u. Maar let op: het land stelt hoge eisen. Immigranten prima, maar dan moeten ze wel iets te bieden hebben.

Het toelatingsbeleid van Australië ten aanzien van arbeidsmigranten is vergelijkbaar met dat van Canada en Nieuw-Zeeland: potentiële gegadigden worden geselecteerd op basis van opleiding en werkervaring. Buitenlanders met een beroep waarnaar vraag is, zijn welkom. De rest heeft pech. Op deze manier pikt Australië de krenten uit de pap en wordt voorkomen dat het land wordt overspoeld door gelukzoekers. Bovendien is het natuurlijk niet de bedoeling dat nieuwkomers de banen van de eigen bevolking innemen.

Backpackers

Het aantal beschikbare verblijfsvergunningen wordt jaarlijks vastgesteld, al naar gelang de economische vooruitzichten — in 2015 zo’n 130.000 op een bevolking van ruim 23 miljoen. Op is op. Een andere beproefde methode om Australië binnen te komen, is via familiehereniging: vorig jaar waren het er 57.400. En dan zijn er nog de backpackers, uitwisselingsstudenten en expats. Maar zij moeten weer naar huis. De mogelijkheden om een tijdelijke verblijfsvergunning om te zetten in een permanente, zijn de afgelopen jaren drastisch ingeperkt.

Naast reguliere immigranten neemt Australië ook asielzoekers op. Maar in vergelijking met Nederland gaat het om een zeer geringe hoeveelheid. In december stond de teller op ruim 23.000 voor het hele jaar 2015, onder wie zo’n 12.000 uitverkoren Syriërs.

Ook asielzoekers worden zorgvuldig gescreend voordat zij worden toegelaten. En wie het toch waagt onaangekondigd te verschijnen, wordt opgesloten en uitgezet of in het gunstigste geval doorgestuurd naar Papoea-Nieuw-Guinea. De boodschap is helder: Australiërs zijn best gastvrij, maar ze blijven graag baas in eigen huis.

Elsevier nummer 6, 13 februari 2016

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.