Rik Kuethe

Welsprekende Obama waagde zich wijselijk niet aan gewichtige woorden

Door Rik Kuethe - 20 juni 2013

Geen ‘Ich bin ein Berliner’ of ‘Mr. Gorbachev, tear down this wall’. Een welsprekende president Barack Obama waagde zich in zijn historische toespraak in Berlijn gelukkig niet aan gewichtige termen.

De Brandenburger Tor is nog altijd de poort waar de verbintenis tussen de Verenigde Staten van Amerika en de staten van Europa op de meest dramatische wijze geïllustreerd wordt.

Net als de presidenten John Kennedy en Ronald Reagan voor hem, hield president Barack Obama op 19 juni een belangwekkende toespraak in het hart van Berlijn. Anders dan zijn voorgangers ditmaal aan de oostelijke kant van de poort en niet langer vanuit een bitter verdeelde stad.

Vielen dank

Behalve met een schuchter: ‘Vielen Dank’ waagde de president zich wijselijk niet aan de schwere Wörter. De mussen vielen uit de lindebomen, de jasjes gingen uit, en Obama verklaarde de afwezigheid van vrouw en kinderen door er op te wijzen dat de zoveelste toespraak van man of vader te moeten aanhoren wel het laatste was waar zij hier in Berlijn zin in hadden.

Kortom de sfeer was zo veel meer ontspannen dan toen Reagan zijn beroemd geworden woorden: ‘Mr. Gorbatjov tear down that wall’ over de Muur heen keilde.

Geschiedenis

‘De Muur behoort tot de geschiedenis, maar ook wij moeten wel degelijk geschiedenis maken’, zei de president van nu, die waarschuwde tegen zelfgenoegzaamheid en geestelijke verslapping.

Obama herhaalde zijn voorstel om de Amerikaanse en Russische kernwapenarsenalen met een derde te reduceren en tot algeheel verbod op kernproeven te komen. Een welkome gedachte omdat reducties het gevaar van misbruik (door terroristen) enigszins verminderen en er hoe dan ook meer dan genoeg wapens overblijven om elkaar de afschrikking op het lijf te jagen.

Daar voor de Brandenburger Tor stond een geïnspireerde en inspirerende Obama. Anders dan vaak wordt gedacht is welsprekendheid een belangrijk wapen in het arsenaal van een Amerikaanse president.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.