Peter Riezebos

Laat ze toch, die politici met hun seksuele escapades

Door Peter Riezebos - 25 juli 2013

Het preutse imago van Amerikanen strookt niet met hun werkelijke identiteit. Dat blijkt wel uit de seksuele escapades van politici in de Verenigde Staten. Maar ‘who cares’? Zolang ze hun werk maar goed doen.

Wat is dat toch met Amerikaanse politici en hun seksschandalen. Amerikanen, die we vergeleken met Nederlanders als preuts bestempelen, weten keer op keer de media te halen dankzij hun seksuele escapades.

Zitten we daar nou echt op te wachten?

Afgetreden

Ditmaal is Anthony Weiner aan de beurt. Het voormalige Congreslid heeft dinsdag toegegeven dat hij wederom verschillende seksueel getinte foto’s en berichten heeft gestuurd aan een vrouw – die niet zijn echtgenote was. De geadresseerde gaf dat onlangs in de media te kennen.

Weiner was al in juni 2011 afgetreden als Congreslid, nadat hij had toegegeven dat hij met verschillende vrouwen seks-chats had gevoerd. Hij stuurde een van hen onder meer een foto van een erectie in zijn onderbroek.

Inmiddels is Weiner kandidaat voor het burgermeesterschap van New York.

Sigaren

Het is niets nieuws. Zo zal hyperintellectueel Bill Clinton ondanks zijn inzet, charme en vriendelijkheid vooral worden herinnerd om zijn leugenachtige uitspraak ‘I did not have sexual relations with that woman.

Daarnaast valideerde de oud-president ook nog even de freudiaanse perceptie van sigaren.

Gelukkig voor de Democraten staan ze niet alleen. Ook hun Republikeinse collega’s doen graag een duit in het zakje. En dat zijn er genoeg. Op internet prijken zelfs heuse lijsten met political sex scandals.

Jerry Springer

Een bijzonder geval op de lijst is toch wel Jerry Springer. De man van de befaamde talkshows waar trailer trash graag non-verbaal discussieert, was voor zijn mediabekendheid burgemeester met ambities voor het gouverneurschap van Ohio.

Berichten over zijn frequente prostitutiebezoeken – officieel illegaal in de Verenigde Staten – deden hem de das om.

Maar maakt het nou werkelijk zoveel uit? Beoordelen we politici echt op hun (vermeende) seksuele uitspattingen?

Verboden

Amerika is hierin een bijzonder land. Zo is orale seks in verschillende staten verboden, mogen inwoners van Florida officieel de borsten van hun vrouw niet kussen en mag je in Minnesota niet eens naakt slapen.

Preuts Amerika barst kennelijk van de vreemde wetten. Het paradoxale is het feit dat Amerika het land was waar in de jaren zestig van de vorige eeuw de seksuele revolutie begon.

Schaakmat

Fascinerend is het naïeve gedrag natuurlijk wel. Het lijkt bijzonder stom om te veronderstellen dat je als landelijke bekendheid dergelijke acties niet binnen enige tijd breed uitgemeten in de media terugziet.

Waar dat voor beroemdheden als Pamela Anderson en Kim Kardashian katalyserend werkte voor hun carrière, is het voor de meeste politici direct schaakmat.

Privé

Toch blijft seks een privézaak. Daar hebben anderen niets mee te maken. Eerlijk gezegd kan het mij ook weinig schelen. Zo werd ik ontzettend simpel van de slepende commotie over de relationele status van onze minister-president. Who cares? Zolang hij zijn werk maar goed doet.

Het moge duidelijk zijn dat je als politicus een voorbeeldfunctie hebt en dat dergelijke publiciteit op zijn minst onhandig is, maar ik maak me eerder druk om politici die geld witwassen, ongeoorloofd declareren òf dubieuze afspraken maken met zakenrelaties.

Hypocriet

Als je het mij vraagt, zijn de Amerikanen vooral erg hypocriet. Het preutse imago strookt niet met de daadwerkelijke identiteit, althans daarvan geven hun acties blijk.

Misschien is het juist wel die onnatuurlijk opgelegde en openbare preutsheid die de onbewuste drang faciliteert. Het is, wat mij betreft, tijd om de fixatie op dergelijke uitspattingen achterwege te laten en deze voorgoed te verbannen naar de roddelbladen.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.