Afshin Ellian Afshin Ellian

De Europese media faciliteren politieke aanvallen op Israël

Door Afshin Ellian - 26 mei 2014

Of ze nu concreet worden bedreigd of niet: Joden in Europa zijn altijd een doelwit. De aanslag in het Joods Centrum in Brussel zorgde voor een uiterst krampachtige houding bij de Belgische autoriteiten.

De raadselachtige aanslag in Brussel leidde tot een raadselachtige houding van de Belgische autoriteiten.

In België was ‘de moeder aller verkiezingen‘ gaande: verkiezingen voor het Europees Parlement, voor de deelstaten en voor de federale regering. Precies een dag voor de verkiezingen pleegde iemand een aanslag bij het Joods Museum in Brussel. De Belgen belandden in dezelfde toestand als de Spanjaarden in maart 2004. Toen pleegde Al-Qa’ida kort voor de verkiezingen een aanslag in Madrid.

Neonazi’s

Volgens de peilingen zou de Spaanse premier de verkiezingen gaan winnen. Maar hij maakte na de aanslag een onvergeeflijke fout: zonder nader onderzoek beschuldigde hij de ETA, de Baskische terreurbeweging.

Kort daarna bleek dat niet de ETA, maar Al-Qa’ida de aanslag had bedacht en uitgevoerd. Door deze fout verloren de conservatieven de Spaanse verkiezingen. Het zou de houding van de Belgische autoriteiten kunnen verklaren.

Als de aanslag in Brussel door de neonazi’s was gepleegd, dan zou dat nadelig uitpakken voor rechts-extremistische groepen. En omgekeerd, als de aanslag zou zijn gepleegd door moslimterroristen, zou dat een regelrechte ramp zijn voor het establishment.

Jihadisten

Volgens de Israëlische premier Benjamin Netanyahu is de aanslag het resultaat van ‘constante opruiing tegen Joden en hun staat’. Dat klinkt voorbarig, al heeft hij op een bepaalde manier gelijk.

De constante opruiing tegen de Joodse staat door de Europese Unie en sommige Europese bedrijven kunnen relevant zijn om de anti-Joodse sfeer te verklaren. In dat opzicht zijn er twee scenario’s mogelijk.

Een Europese islamitische jihadist wilde, in navolging van jihadisten in Frankrijk, een paar Joden executeren. Deze openbare executie vloeit voort uit het islamitische antisemitisme in de zin van Jodenhaat.

Er is nog een scenario mogelijk. In 2012 werd in de Bulgaarse stad Boergas een bus met Israëlische toeristen opgeblazen.

Iran

Netanyahu verdacht Iran ervan de aanslag te hebben gepleegd. Indertijd waren ook in India, Georgië, Thailand, Kenia en Cyprus aanslagen gepleegd – of pogingen daartoe ondernomen – op Israëliërs.

Deze aanslagen zijn nooit opgehelderd, al waren er aanwijzingen van de betrokkenheid van het Iraanse regime en hun handlangers.

Het is ook nog altijd mogelijk dat de aanslag in Brussel is gepleegd door een loslopende gek. Gezien de locatie wordt ervan uitgegaan dat het een anti-Joodse aanslag was. ‘Nooit bedreigd,’ zegt de museumdirecteur Philippe Blondin.

Nee, natuurlijk wordt hij niet bedreigd. Joden en de Joodse instellingen zijn een doelwit, daar is geen concrete bedreiging voor nodig. Daarom treft de Joodse gemeenschap in Nederland al lang veiligheidsmaatregelen rond de hun instellingen.

Doelwit

Joden lijken in dit opzicht op islamcritici: ze hoeven niet te worden bedreigd, maar zijn toch een doelwit en moeten preventief worden beveiligd.

Nog steeds weten we niet wat de werkelijke toedracht van deze aanslag was. Maar het is te hopen dat alle autoriteiten in Europa wakker zijn geschud. Europese staten moeten hun Joodse burgers adequaat durven te beveiligen.

Een paar jaar geleden speelde in Amsterdam een controverse rond de beveiliging van Joodse objecten. Het ging om de financiële aspecten van de beveiliging. Het moge duidelijk zijn dat niemand zich privaat tegen terrorisme kan beveiligen. Het monopolie op geweld berust bij de staat.

Angst

Het blijft curieus hoe de Belgische autoriteiten, tot het einde van de verkiezingen, weigerden het publiek in te lichten over de aard van de aanslag. Angst voor de negatieve en oneigenlijke effecten op de verkiezingen hebben de Belgische autoriteiten ertoe gebracht om niet al te veel informatie te verschaffen.

Deze angst is niet onterecht: terroristen willen door geweld democratische processen verstoren.

Los van de gebeurtenissen in Brussel weten we dat de Europese Joden gevaar lopen. Het toenemende antisemitisme in Europa kent verschillende oorzaken. Met de groei van de radicale islam in Europa neemt ook het antisemitisme toe: hoe meer politieke islam en salafisme, hoe meer Jodenhaat.

Ziekelijke focus

De bestrijding van het nieuwe antisemitisme of de Jodenhaat hangt nauw samen met de strijd tegen de politieke islam. Dat is niet alles.

De Jodenhaat wordt in onze samenleving verspreid onder het mom van de strijd tegen de Joodse staat. Wie in zijn haatcampagne het woord ‘Joden’ vervangt door het woord ‘Israël’, bereikt een groot publiek.

In de Europese media bestaat al ruim een decennium ruimte voor continue aanvallen op staat Israël. Ook dit is een bron voor het nieuwe antisemitisme. En dit alles wordt in de Europese media toegelaten onder het mom van sympathie voor Palestijnen.

We plukken de wrange vruchten van de ziekelijke focus van de media op Israël en de toename van het islamitische fundamentalisme in Europa. Een trieste raadselachtige aanslag in Brusselse op een Joodse instelling.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.