Afshin Ellian Afshin Ellian

Mohammeds paradijs verslaat alle vakantiebrochures

Door Afshin Ellian - 11 juni 2014

Het paradijs is een concept dat moslims in het gareel moet houden. Maar, zoals de Iraanse president Rouhani het treffend verwoordde: burgers kunnen niet met een zweep naar de hemel worden geholpen.

Het is erg onhandig dat de joodse en christelijke concepten van het paradijs zo vaag zijn, aldus een collega. Inderdaad, het is erg onpraktisch als je niet precies weet wat de belofte waard is.

En toch, deze onduidelijkheid is een logische consequentie van het geloof. Het joods-christelijke geloof is gebaseerd op vertrouwen in het Opperwezen. Daarom neemt de gelovige de belofte van het eeuwige leven aan.

Er zijn tot op heden geen details bekend van het christelijke paradijs. Wat dat precies inhoudt, weet niemand. Het joodse geloof is nog een graad erger – daar is juist alles gericht op deze wereld en het vertrouwen in een onuitspreekbare God.

Pijnlijke episode

De joodse God heeft een naam die niet kan worden uitgesproken: de letters missen geluid. De joden weten niet precies hoe hun God heet, maar ze vertrouwen op het onuitspreekbare.

Het Opperwezen belooft voor altijd met ze te zijn. Wel zijn er joden die zich afvragen waarom hij zijn contract met joden op een aantal cruciale momenten niet is nagekomen. Dit is een pijnlijke episode uit het joodse geloof: heeft de God van Abraham contractbreuk gepleegd? Of is er toch nog een mystieke verklaring?

Mohammed had, net als mijn collega, door dat een onduidelijk en vaag begrip van de hemel erg onhandig zou zijn. Mohammeds tijdgenoten, de Arabische bedoeïenen die voornamelijk leefden van ruilhandel, zouden hun ziel niet verkopen aan een vaag geklets over een hemel na de dood.

Vaagheid

Ze wilden niet zoals Petrus en Paulus hun leven wagen voor een ereplaats naast of achter het Opperwezen. Een tijdgenoot van Mohammed zou hebben gezegd dat deze lieden dronkaards waren.

Wat niet handig is, is niet geschikt om daarin een belofte te funderen. Dus introduceerde de profeet van islam concreetheid in plaats van vaagheid over de hemel.

Wat zou Mohammed namens het Opperwezen zijn tijdgenoten moeten beloven? Je belooft in de eerste plaats datgene wat op dat moment wordt gemist. Het schiereiland Arabië is een zandbak, er was daar een gebrek aan stromend helder water, wijn, allerlei soorten fruit, honing en goedgevulde vrouwen in verschillende soorten, maten en kleuren.

Rustbedden

Ik verzin niet zomaar wat. Nee, zo sprak Allah tot de gelovigen: ‘Te midden van lotusbomen zonder doornen zijn zij, en opeengepakte bananen, uitgestrekte schaduw, vrij stromend water en veel vruchten, zonder ophouden en niet onbereikbaar, op verhoogde rustbedden. Wij hebben haar laten ontstaan. En Wij hebben haar tot maagden gemaakt, als vurige beminnende even oude gezellinnen voor hen die rechts staan: een groep van hen die er eertijds waren en weinig van hen die er later waren’ (56:28-40).

Dit vers verslaat alle vakantiebrochures! Daarvoor zijn mensen bereid om Musul, Kabul, Teheran, Constantinopel en de rest te veroveren.

Ook toen waren de zorgzame vrouwen niet in overvloed; de eeuwige aardigheid en zorgzaamheid bij vrouwen werd gemist.

En dus werd de constructie van de eeuwige zorgzame maagden beloofd.

Perfecte whisky

Zij hebben ‘sprekende grote ogen die als welbewaarde parels zijn’. Er is daar ook een drinkbeker met een drank waarvan je geen hoofdpijn krijgt (56:17-23). Dat moet een perfecte whisky zijn.

En er is ook vlees van gevogelte. Voor dit alles voeren jongemannen de jihad in Syrië, Irak, Afghanistan en andere snelwegen naar Jannat, ofwel het paradijs.

Gemeten naar onze moderne maatstaven misten Mohammeds tijdgenoten een fruitafdeling, een zuivelafdeling, een vleesafdeling, een drankafdeling en een zoetafdeling.

En het begrip de eeuwige maagd – wederom gemeten naar onze moderne maatstaven – verwijst naar een bijzonder luxe en zwaar gesubsidieerd bordeel. Dat beloofde Mohammed zijn tijdgenoten. Handig: dan wisten de mensen waar ze aan toe waren.

Zedenpolitie

Nu ontstaat een probleem: moet de islamitische staat de onderdanen helpen om later te belanden in een hemel die voor ieder mens handig en voordelig is? In Iran wordt al dagenlang over deze belangrijke vraag gediscussieerd.

De discussie heeft te maken met de speciale zedenpolitie die vooral in de zomermaanden moet letten op de naleving van de kledingvoorschriften. Ook de arrestatie van een groep jongeren gaf daartoe aanleiding. De jongeren dansten in het openbaar.

President Hassan Rouhani zei in een toespraak dat de burgers niet met zweep naar de hemel kunnen worden geholpen. Andere ayatollahs waren boos op hem: ‘Een islamitische staat mag de weg naar de hel niet asfalteren met onverschilligheid.’

Wat een angstaanjagend probleem!

Handige man

En de profeet Mohammed zelf heeft het probleem in de wereld geholpen. De regels van de islam zijn bedacht om door de naleving ervan een enkeltje naar paradijs te krijgen. De regels zijn daarom ontworpen in combinatie met een staat en een specifiek politiek lichaam, de umma.

Mohammed was een handige man. Het is ook handig dat hij een veelbelovend paradijselijk concept heeft bedacht.

En wij? De democratie asfalteert de weg naar vrijheid.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.