Carla Joosten

Voorgekookte herverkiezing Schulz is logisch gevolg van politieke ruilhandel

Door Carla Joosten - 02 juli 2014

Inderdaad, de herverkiezing van Martin Schulz als voorzitter van het Europees Parlement is het gevolg van coalitiepolitiek. Maar dat gaat in Den Haag niet anders. Hopelijk blijft het eurosceptische geluid niet beperkt tot flauwe symboliek.

Voor het eerst in de geschiedenis is een voorzitter van het Europees Parlement herkozen. De Duitse socialist Martin Schulz kreeg 409 van de 612 uitgebrachte geldige stemmen en blijft daardoor nog eens 2,5 jaar voorzitter.

Schulz had al eerder geschiedenis geschreven doordat hij een van de geestelijk vaders is van het systeem van Spitzenkandidaten. De Europese leiders konden daardoor niet anders dan de kandidaat van de winnaar van de verkiezingen naar voren schuiven als voorzitter van de Europese Commissie.

Met dank aan Schulz die zelf geen plek in de Europese Commissie werd gegund omdat de Duitse regering daar een CDU’er wil.

Voorgekookt

Dankzij de coalitiepolitiek die socialisten en christen-democraten traditioneel voeren in het Parlement, kon Schulz toch nog Parlementsvoorzitter worden: de socialisten steunen Jean-Claude Juncker als Commissievoorzitter in ruil voor de steun aan Schulz.

Daarover kan badinerend worden gezegd dat de verkiezing van Schulz was ‘voorgekookt’, maar daarin verschilt ‘Straatsburg’ niet van ‘Den Haag’ of andere parlementen waar coalitievorming gebruikelijk is.

Flauwe symboliek

In de politiek gaat het erom herkozen te worden en om iets voor elkaar te krijgen – en dat is Schulz gelukt.

De weer in aantal toegenomen eurosceptici slaagden er op de eerste dag in Straatsburg nog niet in om een rol te spelen anders dan met flauwe symboliek.

Bij het spelen van de Ode an die Freude van Beethoven, het officieuze volkslied van de Europese Unie, keerden Nigel Farage en de zijnen hun rug naar het strijkje. Niet bepaald wat je van een correcte Brit verwacht.

Museum

Het is afwachten of de grote winnaar van de Europese verkiezingen in het Verenigd Koninkrijk naast zijn onderhoudende mondelinge bijdragen ‘in dit museum’, zoals Farage het parlement vanochtend nog noemde, ook gedaan krijgt wat hij wil: de Britten uit de Unie.

Om dat te bevorderen, gebruikt hij – zolang zijn partij in Westminster blijft schitteren door afwezigheid – zijn podium in Straatsburg. Dit tot ergernis van de pro-Europeanen, maar het is Farage zijn goed recht. Het is allemaal politiek.

Volg Carla Joosten op Twitter

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.