Robbert de Witt

Al die afscheidingsbewegingen moeten we voorlopig even negeren

Door Robbert de Witt - 19 september 2014

In het kielzog van de Schotten zeggen overal in Europa regionale bewegingen zich niet vertegenwoordigd te voelen door hun nationale regeringen. Ze beseffen niet dat het alternatief vaak nog onaantrekkelijker is.

De delegatie uit Friesland zal teleurgesteld naar huis gaan vandaag: ruim 55 procent van de Schotten zei ‘No’ tegen onafhankelijkheid en blijft toch liever deel uitmaken van het Verenigd Koninkrijk.

Onder veel media-aandacht waren de achttien mannen en vrouwen van de Fryske Nasjonale Partij (FNP) naar Edinburgh gevolgen om er ‘te leren van het referendum’.

Uit elkaar

En de Friezen waren zeker niet de enige buitenlanders in Schotland. Vliegtuigen vol activisten uit Catalonië, Zuid-Tirol, Veneto, Beieren, Finland, Vlaanderen en Corsica landden de afgelopen dagen in Glasgow en Edinburgh.

Het leidde tot overdreven voorspellingen: als de Schotten ‘Yes’ zeggen, wie is er dan aan de beurt? Valt Europa uit elkaar als al die afscheidingsbewegingen – die overigens heus niet allemaal op massale steun van de burgers in hun regio kunnen rekenen – dezelfde weg volgen?

Het Schotse referendum gaf de soms obscure groeperingen van het Europese vasteland de kans op eindelijk weer een minuutje op televisie of een interviewtje in de krant.

Te grote afstand

Daarin zeiden ze zich ‘verbonden’ te voelen met de Schotten: ook Catalanen, Zuid-Tirolers en Friezen vinden dat hun regeringen op te grote afstand zijn. De regeringen in Madrid, Rome of Den Haag zijn niet hún regeringen.

Wat veel van deze bewegingen delen, is hun wens om na onafhankelijkheid zelfstandig lid te worden van de Europese Unie. Alsof de afstand tot Brussel minder ver zou zijn.

Realiteitszin

De Schotten kiezen dus eieren voor hun geld. Blijkbaar zitten er toch te veel voordelen aan de Britse unie. Dat besef kwam op het beslissende moment – in het stemhokje, toen het enthousiasme over de eigen lotsbestemming plaatsmaakte voor realiteitszin.

Begin november spreken de Catalanen zich in een niet-bindend referendum uit over de wenselijkheid van een eigen staat. Tot die tijd even geen overdadige aandacht voor regionale vlaggen en alternatieve volksliederen graag.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.