Robbert de Witt

Arabische partners zijn cruciaal, maar hoe lang gaat dat goed?

Door Robbert de Witt - 24 september 2014

De hulp van Arabische landen bij de bombardementen in Syrië en Irak bewijst dat dit geen oorlog van Amerika tegen moslims is. Maar het anti-IS-front is erg wankel.

Enkele uren nadat Amerika het startschot gaf voor de uitbreiding van de oorlog tegen IS naar Syrië, verklaarde president Barack Obama dat hij ‘trots is schouder-aan-schouder te staan met onze vrienden en partners’ Saudi-Arabië, Bahrein, de Verenigde Arabische Emiraten, Jordanië en Qatar.

De eerste bombardementen gisternacht werden uitgevoerd door de Amerikanen, de tweede en derde golf door deze vijf Arabische landen – het blijft onduidelijk wat zij precies bijdroegen.

Wankel front

Militair gezien is de bijdrage van de vijf islamitische landen ook niet van groot belang, maar voor de lange termijn is zij cruciaal: het laat zien dat dit geen oorlog van Amerika tegen moslims is.

Zo metselt Obama een wankel front om de oorlog te kunnen voeren. Hij bombardeert in Syrië om Irak te kunnen beschermen en om te voorkomen dat er aanslagen in de Verenigde Staten worden gepleegd. Want die zouden aanstaande zijn door Al-Qa’ida-tak Khorasan.

Zo’n dreigende aanslag op Amerikaanse bodem legitimeert hard ingrijpen – maar verschillende terreurexperts wijzen erop dat Khorasan vorige week wel erg plotseling opdook in de Amerikaanse media en meteen ‘gevaarlijker dan IS’ werd genoemd.

Menselijk schild

Obama waarschuwt dat het jaren kan duren voordat IS echt is verslagen. Want ongetwijfeld zal de vijand zich aanpassen: de jihadi’s zullen zich verspreiden over de woestijn, zich mengen onder de bevolking in veroverde steden en dorpen of burgers inzetten als menselijk schild.

Dat laatste zou al gebeuren in kalifaat-hoofdstad Raqqa, vertellen ooggetuigen.

Bij aanhoudende aanvallen op IS volgen dan beelden van burgerslachtoffers tussen kapotgeschoten huizen. Een beproefde tactiek om de internationale publieke opinie te beïnvloeden. Dat gebeurde ook in Afghanistan en gebeurt nog altijd in Gaza.

Arabische bommen

Maar hoe lang zullen de Arabische bondgenoten ‘schouder-aan-schouder’ vechten met de Amerikanen als IS – zeer bekwaam in het inzetten van sociale media – foto’s en video’s de wereld instuurt van onschuldige moslims, vrouwen en kinderen, gedood door Amerikaanse en Arabische bommen?

Het kan dan snel zijn afgelopen met de Arabische daadkracht. Want zoals eerdere westerse avonturen in het Midden-Oosten hebben bewezen: Arabische regeringen zijn alleen vrienden en partners als hen dat op korte termijn voordeel oplevert.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.