Afshin Ellian Afshin Ellian

Blinde trots maakt Iraniërs bang voor intellectuele critici

Door Afshin Ellian - 01 april 2015

Pas als de aanhangers van de totalitaire politieke islam zouden ophouden mij te vervloeken, zou ik me zorgen gaan maken. Intussen is er wel een nieuwe categorie haters opgestaan: gewone Iraniërs die zich uit chauvinistische overwegingen tegen mij keren.

In de ogen van de Iraanse islamisten ben ik een kafir en een vijand van het islamitische regime. Deze houding is niet teleurstellend of betreurenswaardig.

Pas als deze islamitische terroristen mij gaan bewonderen, breekt voor mij het moment aan om te twijfelen aan mijn eigen gedachten en handelingen. Ik zal blijven strijden tegen de totalitaire politieke islam.

Blindheid

Natuurlijk word ik gehaat door de Taliban-, Islamitische Staat- of Al-Qa’ida-liefhebbers.

Het wordt wel onbegrijpelijk wanneer ook gewone Iraniërs zich uit chauvinistische overwegingen tegen mij keren.

Dat is een nieuwe en aparte categorie. De bron van dit chauvinisme is niet alleen de nationalistische blindheid, maar ook soms diepe onbewuste sjiitische gevoelens. Een verbazingwekkende cocktails van emoties.

Dialoog

Mijn nieuwe chauvinistische Iraanse tegenstanders worden geprikkeld door twee controversiële thema’s: de machtsuitbreiding van het Iraanse regime in het Midden-Oosten en het nucleaire programma van dat regime.

Opzettelijk mijd ik hier het woord Iran zonder het woordje regime, omdat mijn tegenstanders anders gaan stoppen met lezen, terwijl ik hier juist een dialoog met ze wil aangaan.

Ze zijn trots op het nucleaire programma van de islamitische republiek. Het is interessant om te melden dat de meeste tegenstanders van het Iraanse regime niet ‘Iran’ zeggen, maar ‘islamitische republiek’.

Kerncentrales

Terecht gaan ze ervan uit dat Iran meer is dan de islamitische republiek. Het is voor mij een raadsel waarom juist zij trots zijn op het nucleaire programma.

Het nucleaire project heeft tot op heden miljarden gekost, maar heeft Iran en het Iraanse volk niets opgeleverd.

Bovendien is dit programma, voor wat betreft de militaire aspecten, niet het resultaat van de autonome kennis, maar van diefstal en kennisruil met schurkenstaten. Zelfs de kerncentrales van Iran worden door Rusland gebouwd.

Watertanden

Het past helemaal niet om trots te zijn op de nucleaire ambities van ayatollahs. Dit programma kan Iran aan de rand van de afgrond brengen.

Ze zijn ook trots op de imperialistische machtsuitbreiding in de regio. Het is te gek voor woorden. Ze watertanden van generaal Qassem Soleimani, leider van de Quds, de buitenlandse arm van de Revolutionaire Garde.

Daarbij vergeten de Iraniërs dat het hier gaat om een internationale terreurorganisatie. En ze verwaarlozen de fascistische aard van de Revolutionaire Garde. Bovendien is de vraag wat de bemoeienissen van de Revolutionaire Garde in Syrië, Jemen, Zuid-Libanon en Irak zouden opleveren voor het Iraanse volk.

Slechts ellende. Wie met vuur speelt, kan zichzelf in brand kunnen steken.

Nietzsche

De chauvinistische Perzen begrijpen de autonome positie die een intellectueel inneemt niet. Perzië heeft behoefte aan scherpe religie- en cultuurkritiek. De boeken van Friedrich Nietzsche worden in het Perzisch vertaald en uitgegeven. Dat lezen ze graag. Nietzsche schrijft niet over Perzen, maar over Duitsers en Europeanen.

Een Perzische Nietzsche die de Iraanse cultuur, religie, volk en geschiedenis zou kritiseren en desnoods vernederen, zou onmiddellijk in de ban worden gedaan door de meeste Perzen, ook de seculiere.

Irrationeel

Ik heb slecht nieuws voor ze: ik ga niet me aanpassen aan het chauvinisme van een vastgeroest irrationeel volk dat continu in historische vergetelheid verkeert.

De Perzen kunnen veel leren van Europese intellectuelen zoals Garri Kasparov. De Russische schaakkampioen voert oppositie tegen het Kremlin, maar ook tegen de meerderheid van het Russische volk. Op 22 maart verscheen Kasparov in tv-programma Buitenhof.

Daar legde hij uit hoe een dictator zoals Vladimir Poetin denkt: hij ruikt de zwakte, hij buigt alleen voor kracht. Politiek in Rusland is volgens Kasparov geen schaakspel, omdat daar niet volgens de regels wordt gespeeld. Het lijkt eerder op pokerspel.

Kwetsbaar

Over de Oekraïense burgeroorlog zei hij dat Oekraïne twintig jaar geleden beschikte over twaalfduizend kernwapens, evenveel als alle kernwapens van China, Frankrijk en Engeland bij elkaar.

Onder druk van Amerika heeft Oekraïne de kernwapens opgegeven. En nu zijn ze zeer kwetsbaar. Kasparov vraagt niet om grondtroepen ter ondersteuning van Oekraïners. Wel vraagt hij de NAVO om Oekraïne te voorzien van geavanceerde wapens vooral anti-tankraketten.

Nieuwsgierige Perzen opgelet: Garri Kasparov, de Russische dissident en intellectueel, neemt het niet op voor zijn Rusland en het Russische volk, maar voor de Oekraïners.

Medelijden

Dat is interessant. Kasparov is een intellectueel en voert oppositie tegen president Poetin. Hij heeft geen medelijden met de Russische militairen: zijn eigen volk, dat door de levering van de geavanceerde wapens aan de Oekraïense strijdkrachten, om het leven zou komen.

Ook heeft hij geen medelijden met de vernedering van Rusland als geheel. Haat hij Rusland? Nee, moedertje Rusland is meer dan alleen Poetin, de meerderheid van het volk of de Russische strijdkrachten.

Daarnaast valt de democratische veiligheid van Rusland eerder samen met de Europese cultuur dan met de belangen van de huidige regeerders, aldus Kasparov.

Bastion van vrijheid

Dat is precies de autonome positie die een intellectueel moet innemen in de strijd tegen een tiran.

In deze internationale arena worden de integere intellectuelen beschouwd als handlangers van het Westen. Omdat het Westen het bastion van vrijheid is.

Intellectuelen uit de islamitische landen kunnen veel leren van Nietzsche, de Tsjechische oud-politicus Václav Havel en Kasparov.

En graag ophouden met dat scheldwoord ‘zionistische hoerenzoon’.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.