Afshin Ellian Afshin Ellian

Edward Snowden is een ordinaire verrader en een fantast

Door Afshin Ellian - 11 mei 2015

Zonder er enig bewijs voor te hebben, komt ‘klokkenluider’ Edward Snowden met onthullingen over de AIVD. En journalisten nemen het gretig over: zelfhaat en wantrouwen in onze instituties is kennelijk diepgeworteld in de politiek-correcte media.

Er is een levensgroot verschil tussen een klokkenluider en een landverrader. Een klokkenluider is geen landverrader.

Wanneer bij een bedrijf of een overheidsorganisatie sprake is van een structurele wantoestand, mag een medewerker onder strikte voorwaarden gevoelige informatie naar buiten brengen.

Er moet sprake zijn van een wezenlijke wantoestand, dus ernstig en schadelijk voor klanten, andere medewerkers, de organisatie zelf of de burgers.

Mikpunt van kritiek

Niet alle soorten wantoestanden zijn even ernstig. Het is belangrijk dat een klokkenluider dit beseft, anders zou hij door zijn onthullingen over onwezenlijke zaken de organisatie onnodig enorme schade toebrengen.

Een klokkenluider moet dus een serieuze belangenafweging maken om niet zelf het mikpunt van kritiek te worden. Kritiek omdat hij rancuneus zou hebben gehandeld. In dat geval worden aan de klokkenluider onzuivere motieven toegeschreven – het is niet makkelijk om een klokkenluider te zijn.

Ultiem

Het naar buiten brengen van geheime informatie moet als ultimum remedium worden beschouwd. Klokkenluiders hebben dan vergeefs alle andere interne middelen aangewend om aan die structurele wantoestand een einde te maken.

Wie zonder enige poging tot verbetering van zijn of haar eigen organisatie overgaat tot publieke onthullingen, is reeds bij voorbaat verdacht. Een wanordelijke situatie is structureel en wezenlijk wanneer het probleem juist niet intern kan worden verholpen.

Openbaarmaking is als het ware het laatste redmiddel.

Tiranniek

We moeten niet zomaar iemand als klokkenluider neerzetten. Want hoe zit het bijvoorbeeld met staatsgeheime informatie? Mag die zomaar openbaar worden gemaakt?

Ja, als het gaat om een tiranniek regime, mag dat altijd. Dergelijke regimes vertegenwoordigen een statelijke organisatie die per definitie misdaden pleegt om zichzelf te handhaven.

Nee, als het gaat om een democratische rechtsorde, tenzij sprake is van een misdadige situatie. Ook gelden strenge eisen, zoals de ernst van de zaak en de onmogelijkheid om binnen de staatsorganisaties tot een beslechting te komen.

Vertrouwelijk

De staat functioneert via verschillende organen. Daarvoor zijn er ook parlementaire commissies die in alle vertrouwelijkheid kunnen worden aangesproken. Iemand wordt een verrader wanneer hij staatsgeheime informatie – al dan niet met behulp van buitenlandse staten of krachten – openbaar maakt. Dit geldt zonder meer in het geval van Edward Snowden.

Edward Snowden werkte voor de Amerikaanse veiligheidsdienst NSA. Hij ontvluchtte zijn land en maakte staatsgeheime documenten over de werkwijze van de NSA openbaar.

Asiel

Hij deed geen enkele poging om de zaak via Amerikaanse parlementaire commissies aan te pakken. Hij geloofde niet meer in de democratische instituties van zijn land.

Na korte omzwervingen belandde hij in Moskou, met de bedoeling om verder te reizen naar Cuba of Venezuela. Dat ging niet door. Snowden kreeg asiel van de Russische president Vladimir Poetin: hij is te gast bij de Russische veiligheidsdiensten.

AIVD

Snowden beweerde dat de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) het schoothondje van de NSA is. Hiervoor had hij geen enkel bewijs – maar het stond wel op de Nederlandse voorpagina’s.

Zelfhaat en wantrouwen in onze instituties is kennelijk diepgeworteld in de politiek-correcte media. Rob Bertholee, directeur-generaal van de AIVD, zei hierover recentelijk: ‘Dat is echt absolute bullshit. Ik heb verbaasd geluisterd naar de ongelofelijke inzichten die hij leek te hebben opgedaan over de Nederlandse inlichtingen- en veiligheidsdienst.’

Die gekke Snowden had zelf gezegd dat de AIVD met de NSA zou hebben overlegd over de verruiming van de wet voor het verzamelen van inlichtingen via internet. Dat hij dat zegt, betekent dat hij echt niets weet over het wetgevingsproces in Nederland.

Zogenaamde kennis

Hij beweerde het nog in 2014. Snowden zat toen op schoot van de FSB, de Russische veiligheidsdienst. Hij heeft geen toegang meer tot de NSA. Hij verzint van alles, en er zijn idioten in de media die erin geloven.

Terecht kwam Bertholee tot de conclusie: ‘Ik zie iemand die vastzit in Moskou, geen kant uit kan en door de Amerikanen wordt beschouwd als een vijand van de staat. Dan denk ik: hoe komt zo iemand aan al die zogenaamde kennis over wat er in Nederland gebeurt?’

Edward Snowden is geen klokkenluider, maar een ordinaire verrader en nu ook nog een fantast.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.