Gerry van der List

FIFA is een Derde Wereld-democratie en moet radicaal veranderen

Door Gerry van der List - 28 mei 2015

Het oppakken van kopstukken van de wereldvoetbalbond ondermijnt de reputatie van baas Sepp Blatter nog verder. Grote sponsoren kunnen hun invloed aanwenden om de nodige veranderingen af te dwingen.

Democratische procedures leiden niet altijd tot aangename uitkomsten. In onbeschaafde landen kunnen criminele, corrupte figuren zomaar de steun krijgen van een groot deel van de bevolking. Kijk naar de winst van Desi Bouterse bij de parlementsverkiezingen in Suriname afgelopen week.

Geritsel

De FIFA is ook zo’n Derde Wereld-democratie. In het Westen is zowat iedereen ervan overtuigd dat de baas niet deugt. Maar de Zwitser Sepp Blatter leek af te stevenen op een nieuwe termijn als voorzitter van de wereldvoetbalbond.

De Nederlandse bestuurder Michael van Praag had al eerder moedeloos de handdoek in de ring geworpen. Hij zag hoe Blatter zijn vijfde termijn handig aan het regelen was met geritsel en het verlenen van gunsten. Ali bin Al-Hussein is nu de enige concurrent voor de zonnekoning bij de verkiezingen op 29 mei.

Wanbestuur

De Jordaanse prins heeft welkome steun gekregen van de Amerikaanse justitie. Zij heeft kopstukken van de FIFA laten oppakken op verdenking van corruptie, witwassen en afpersing. De inlichtingdienst FBI noemt de bond een corrupte organisatie.

De slimme Blatter zegt het juridische onderzoek te verwelkomen. Hij is zelf – vooralsnog – geen verdachte. Maar controversiële besluiten als de toekenning van het WK aan Qatar werden genomen onder zijn leiding en grote sponsors uiten nu steeds openlijker kritiek op het wanbestuur.

Verelendung

Als Blatter vrijdag ondanks alles toch wordt herkozen, zouden westerse landen zich kunnen afkeren van de FIFA en een eigen organisatie kunnen oprichten. Maar zulke verdeeldheid doet een sport nooit goed.

Te hopen valt dan ook op wat marxisten Verelendung noemen, een dusdanige verslechtering van de situatie dat de noodzaak wordt beseft van een radicale verandering. Dan ontstaat wellicht ruimte voor een figuur als Jacques Rogge, de beschaafde Belg die erin slaagde om het, eveneens door corruptie geplaagde, Internationaal Olympisch Comité te zuiveren.

En dan kunnen multinationals als Coca-Cola, McDonald’s en Adidas de FIFA financieel steunen zonder voor hun reputatie te hoeven vrezen.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.