László Marácz

Was Keulen een daad van asymmetrische oorlogsvoering?

Door László Marácz - 11 januari 2016

De Duitse politie denkt dat de massa-aanrandingen in Keulen en in andere steden waren georganiseerd. Dit roept de vraag op of de mensenrechtenschendingen kunnen worden geïnterpreteerd als oorlogsdaad.

De Duitse minister van justitie Heiko Maas heeft in de Duitse krant Bild verklaard dat de massale seksuele molestaties in Duitse steden tijdens de nieuwjaarsnacht een georganiseerd karakter hadden.

Keulen staat symbool voor een veel breder verschijnsel dat naast Duitsland minimaal vier andere West-Europese landen heeft getroffen, namelijk Oostenrijk, Zwitserland, Finland en Zweden.

Politiecommissarissen van getroffen steden in deze landen hebben de afgelopen dagen benadrukt dat zij deze vorm van criminaliteit nog nooit eerder hebben meegemaakt. Het is begrijpelijk dat lokale politie-commissarissen deze gebeurtenissen als ‘criminaliteit’ kwalificeren maar het georganiseerde en unieke karakter van deze acties wijst in een andere richting.

Onaangeroerd

De prangende vraag naar het waarom van deze acties is nog onaangeroerd. In plaats daarvan hebben de verantwoordelijke autoriteiten en veel media geprobeerd om deze grove schendingen van mensenrechten in de doofpot te stoppen.

Dit is door de sociale media en de massale aangiftes door slachtoffers keihard doorgeprikt. Het heeft niet alleen geleid tot de val van de Keulse politiechef maar in zijn val is politieke correctheid in Duitsland ter discussie gesteld.

Het tweetalige briefje met Duits-Arabische obscene teksten dat bij een van de daders is gevonden, verraadt dat er onder deze daders veel recente migranten en asielzoekers zijn. Dit heeft het Duitse Ministerie van Binnenlandse Zaken toegegeven.

Westerse waarden

Als de autoriteiten van Finland tot Duitsland verklaren dat deze massale acties in West-Europese steden waren georganiseerd en buiten de bestaande criminele dimensies vallen, is een andere duiding nodig. Misschien moeten de gebeurtenissen meer worden gezien als een daad van ‘asymmetrische oorlogsvoering’.

Effectieve oorlogsdaden hoeven niet gepaard te gaan met doden, zoals in de Syrische en Iraakse oorlogsarena’s, of de gewetenloze massa-executies door IS-aanhangers in Parijs. De acties in de West-Europese steden met oudjaar hebben aan seks en goederen relatief weinig opgeleverd, maar ze hebben wel maximaal Westerse waarden geschonden: zelfbeschikking over het eigen persoonlijk lichaam, je vrij kunnen bewegen in de publieke ruimte. En niet minder belangrijk: de vernedering van een burgervriendelijke politie als toezichtsorgaan van de democratische rechtsstaat.

Controle kwijt

De psychologische gevolgen van Keulen zijn voor individu en samenleving niet minder dan die van de massa-executies in Parijs. De  onzekerheid en verwarring in steden als Keulen wekt de indruk van een ‘failed city’ die de controle over de openbare ruimte kwijt is.

Het asymmetrische bestaat erin dat slechts één ideologische gemotiveerde IS-strijder met toegang tot de sociale media dit alles zou hebben kunnen organiseren zonder dat ‘zijn’ Arabische en Noord-Afrikaanse asielzoekers en migranten zelf weten waarvoor zij zijn ingezet.

De onzekerheid en verwarring worden verder vergroot doordat de getroffen samenlevingen zelf nauwelijks in de gaten hebben hoe en waarom ze zijn geslachtofferd.

Wereldvreemd

Er zijn de afgelopen maanden talloze meldingen geweest van Europese autoriteiten dat het opendeur-beleid van de Duitse bondskanselier Angela Merkel IS-strijders geen strobreed in de weg legt om Europa in- en uit te reizen en vernietigend toe te slaan.

Het valt te vrezen dat zolang dit beleid niet wordt herzien – alle zalvende woorden ten spijt – we van de ene verrassing in de andere zullen vallen waarbij de Westerse samenleving de ene politieke en morele nederlaag na de andere zal incasseren.

Als deze analyse juist is, komt het organiseren van een voorlichtingscampagne om uit te leggen dat massa-verkrachtingen in ons soort samenlevingen niet gewoon zijn, nogal wereldvreemd en onnozel over.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.