Inside Hollywood

Interview: de moedige comeback van Jennifer Garner

Door  Diederik van Hoogstraten - 01 december 2017

In The Tribes of Palos Verdes speelt Jennifer Garner (45) een verlaten echtgenote, wat ze in het echt ook was. ‘Was het louterend? Ja, eigenlijk wel.’

Jennifer Garner is al sinds 2001 een gewaardeerde actrice in Hollywood. Met films als Juno en Dallas Buyer’s Club maakte ze naam, maar de laatste jaren stond ze in de schaduw van acteur Ben – ‘Batman’ – Affleck. Eerst als zijn echtgenote, toen als de moeder van zijn kinderen, nu als zijn ex-vrouw. Zoals ze met een zuinige glimlach zegt: ‘Het was niet mijn keuze voor mezelf of de kinderen, maar zo is het.’

Gezien die persoonlijke geschiedenis is Garners keuze voor een belangrijke bijrol in The Tribes of Palos Verdes opmerkelijk. Als ploeterende moeder Sandy Mason is Garner hierin een vrouw die lijdt aan een depressie gevoed door de ‘emotionele mishandeling’ door haar man Phil.

Tijdens een interview in Beverly Hills benadrukt Garner dat Affleck nooit een hufter van het gehalte-Phil is geweest. Maar Sandy wordt in de film grof aan de kant gezet, en ook in het echt heeft de actrice – ten dele publiekelijk – een vernederende breuk moeten ondergaan.

‘Was het louterend om deze rol te spelen?’ vraagt Garner zich hardop af. ‘Ja, eigenlijk wel. Ik had geen idee dat het zo zou werken, maar inderdaad.’

Logische rol

Terwijl Garner eerder als een leeuwin vocht voor haar privacy – vooral de privacy van haar kinderen – is ze vandaag een open boek. Ze vertelt dat de banden met Affleck goed zijn en dat hij een ‘prima’ vader blijft. Anders dan de eveneens kort geleden gedumpte actrice Angelina Jolie, die dit najaar nog kwetsbaar overkwam, oogt Garner sterk en vrolijk. Ze praat eerlijk over haar huidige levensfase en het soort filmrollen dat ze krijgt aangeboden.

Inside HollywoodDiederik van Hoogstraten (1969) is lid van de Hollywood Foreign Press Association in Hollywood en stemt voor de Golden Globes. Hij bespreekt op deze plek elke week nieuwe films en series.

‘Veel films waarin een vrouw van mijn leeftijd optreedt, gaan over ontrouw, over stukgelopen huwelijken, over een midlifecrisis,’ zegt Garner. ‘Dat zijn nu eenmaal de scenario’s, en ik vind dat ook wel logisch.’ Ze rekende er dus wel op dat ze in een film zou belanden ‘die lijkt op mijn echte leven’, merkt ze grijnzend op. ‘Mensen zullen vast denken: “Oh, ze speelt gewoon zichzelf.” Is oké. Als je maar wordt geraakt door mijn personage.’

De bereidheid om met haar karakter te worden verward, geeft wel aan dat Garner achter de film staat. Het is een ‘kleine’, onafhankelijke productie: een indie met een bescheiden budget en, naast Garner, vrij onbekende acteurs. De Californische nieuwkomer Maika Monroe speelt met overtuiging tienerdochter Medina: een meid die kan golfsurfen als de beste, en die de doffe ellende in het gezin stoer overleeft.

Met zoon Jim loopt het minder goed af. De knappe Australiër Cody Fern speelt diens geestelijke verval met beklemmende kracht. De vader die de evenmin bekende acteur Justin Kirk neerzet, is weerzinwekkend in zijn afwijzing van Jennifer Garners personage. De regie van Emmett en Brendan Malloy is sterk, maar deze broers zijn tot nog toe voornamelijk bekend van Nike-reclames en korte sportdocumentaires.

Discussie aanjagen

Garner is het die de film moet verkopen, en ze doet het graag. ‘Er zijn niet zo veel verhalen over tienermeiden die moeten leren omgaan met zo’n vreselijke toestand,’ zegt zij. En hoewel het script speelt in de jaren tachtig, is het misbruik van zware pijnmedicatie nog steeds een hot item. Garner is bestuurslid en ‘gezicht’ van Save the Children, een stichting die achtergestelde kinderen bijstaat. ‘Op het Amerikaanse platteland zie je streken die compleet door de opiaten-epidemie zijn overvallen,’ zegt ze. ‘Ik was laatst in West-Virginia, en een dominee vroeg ons om voor zijn gemeente te bidden, want elke dag was er wel een begrafenis voor een jong iemand. We moeten het erover hebben. Entertainment kan die functie hebben: het aanjagen van een discussie.’

Garner staat bekend om haar zonnige aard. Haar glimlach is zo sprankelend als die van Julia Roberts. Maar tijdens de opnamen van deze film was het anders; het was zwaar en beklemmend, vertelt ze. Toch is zij tevreden met het besluit om in de film te spelen en als co-producent op te treden, te meer omdat de jonge hoofdrolspeelster uiteindelijk goed terecht lijkt te komen. Die meid zorgt voor zichzelf. Niks kan haar eronder krijgen. Het is geen verkeerde boodschap vanuit Hollywood anno 2017.

The Tribes of Palos Verdes is vanaf vrijdag 1 december te zien op iTunes en andere streaming-media.

Wilt u wekelijks het laatste nieuws over Amerika ontvangen? Meld u dan aan voor onze nieuwsbrief van American Dreamers!

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.