cultuur

Recensies: verbijsterende geschiedenis, en verrassende cello’s

Door Irene Start - 28 april 2015

Verbijsterende geschiedenis in KL. Een geschiedenis van de naziconcentratiekampen. En: de celllisten van 2Cellos zijn verrassend veelzijdig.

1. Non-fictie

Nikolaus wachsmann KL. Een geschiedenis van de naziconcentratiekampen De Bezige Bij, 960 pagina’s, € 79,90
5 van 5 sterren

Voorjaar 1933 telde Berlijn al meer dan 170 geïmproviseerde, private ‘folterholen’ – cafés, appartementen, restaurants, hotels – waar aanhangers van het nieuwe Hitler-regime politieke tegenstanders in elkaar sloegen. Met dit verbijsterende beeld begint KL, een chronologische en integrale geschiedenis van de naziconcentratiekampen van de jonge Duitse historicus Nikolaus Wachsmann.

Uit dit proto-kampenstelsel groeide, langzaam en à l’impro­viste, het moorddadigste sys­teem dat de wereld ooit zag, met Auschwitz als ultieme hel. Ook dat is een onthutsende geschiedenis. Door alle gruwelijkheden, maar ook door de verrassende inzichten. Kopen, lezen, zwijgen. (Gertjan van Schoonhoven)

2. Poppy cello
2Cellos Celloverse cd, Sony
4 van 5 sterren

Een plek als solist veroveren in de klassieke muziek is niet eenvoudig; zeker niet voor cellisten, want hun repertoire is relatief klein. Vergelijk ze met doelmannen in het voetbal. Van hen heb je er ook maar één per elftal ­nodig.

Cellisten moeten dus hun eigen ruimte scheppen. Voorbeeld is 2Cellos. Kroaten Stjepan Hauser (28) en Luka Šulic (27) grossierden in prijzen bij klassieke concoursen, maar ze moesten worstelen voor een bestaan als solist. Vier jaar geleden maakten ze met hun cello’s een clip op Michael Jacksons hit Smooth Criminal voor YouTube. Binnen een paar dagen werd de video zeven miljoen keer bekeken.

Het resulteerde in een platencontract en een wereldtournee met zanger Elton John. Hun eerste cd bevatte uitsluitend arrangementen van popsongs, maar op Celloverse prijken ook klassieken en eigen composities. Ze laten onverwachte kanten van de – meestal zo melancholieke – cello horen.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.