cultuur

Britpop-idolen van Blur maken een onweerstaanbare comeback

Door Peter ter Mors - 04 mei 2015

De band speelt met ­ouderwets enthousiasme, maar de mannen zijn ook ouder geworden en hebben meer van de wereld gezien.

Meestal gaat het niet goed, na zestien jaar weer bij elkaar komen en proberen de gouden jaren te laten herleven. Maar wat heerlijk is het dat zanger Damon Albarn en gitarist Graham Coxon van het Britse Blur weer samen muziek maken. Er was al een herenigingsconcert in 2009, maar nu is er echt nieuwe muziek.

Ouderwets

Meteen bij de openingssong Lone­some Street tintelt alles en is er weer de opwinding die zo ontbrak in beider soloprojecten van de laatste jaren. Hier zijn ineens weer liedjes die meteen onder de huid gaan zitten. De band speelt met ­ouderwets enthousiasme, maar de mannen zijn ook ouder geworden en hebben meer van de wereld gezien. Het gaat niet meer alleen over Engeland; de blik is ook op het Oosten gericht met de prachtige ballad Pyongyang als een van de vele hoogtepunten.
The Magic Whip is een ‘Best of Blur’ maar maakt tegelijk een frisse indruk. Knap geproduceerd, maar alles klinkt nonchalant en onweerstaanbaar alsof het live is opgenomen.

Elsevier nummer 19, 9 mei 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.