cultuur

Het idee is aardig, maar buddyfilm Ventoux houdt zich op de vlakte

Door Rob van Scheers - 11 mei 2015

In theorie gedroomde zomerhit over vier vrienden valt in de praktijk nogal tegen.

Wat je voorziet, is een soort All Stars op wielen. De lotgevallen van dat waardeloze voetbalteam vormden voor regisseur Jean van de Velde een kapstok om een mooie buddyfilm aan op te hangen. Nog niet eens zo eenvoudig. Anders dan vrouwen bespreken mannen niet snel hun dagelijkse worsteling. Mannen onder elkaar is eerder: sport, grapjes, bier, popmuziek – vooral niet te ernstig.

Met Ventoux wordt ook gestreefd naar een buddyfilm. Ditmaal gaat een vriendenclub op de racefiets de mythische Mont Ventoux beklimmen. Dertig jaar geleden deden ze dat ook al eens. Maar destijds waren Bart (Kasper van Kooten), André (Wilfried de Jong), Joost (Leopold Witte) en David (Wim Opbrouck) nog jong, fit en veelbelovend.

Weinig tekst

Zoals dat in een ensemblefilm hoort, draagt de vriendenclub een groot geheim met zich mee. Dat mysterie is bedoeld als de voornaamste intrige van de film, maar als de aap dan uit de mouw komt, valt-ie eerlijk gezegd nogal tegen.

Die clou gaan we hier maar niet weggeven. Blijft over dat deze eeuwige jongensmannen opvallend weinig tekst hebben. Voor een buddyfilm nemen ze zichzelf behoorlijk serieus, en dat wreekt zich.

De beelden van de berg, die zijn prachtig, de flashbacks naar de eerste trip handig in elkaar gezet. Daarbij blijft het, want van verregaande identi­ficatie van de kijker met de hoofdpersonen wil het maar niet komen.

Aardig idee, zo’n fietsfilm, zeker nu de Tourstart in de lucht hangt. Helaas houdt Ventoux zich op de vlakte.

Elsevier nummer 20, 16 mei 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.