cultuur

Rotterdams Philharmonisch hoopt met megaproductie op nieuw publiek

Door Irene Start - 26 mei 2015

Rotterdams Philharmonisch Orkest zoekt met Julia, een megaproductie vol acrobatiek en dans, jong en nieuw publiek. ‘Disneyficering? Welnee!’

‘Het is het verhaal van Romeo en Julia, maar dan door de ogen van Julia. Op muziek van Prokofjev, maar ook van anderen. Een geweldige manier om te laten horen hoe mooi symfonische muziek is,’ zegt Mike Schäperclaus (41). Hij is opgeleid als percussionist, werkte eerder voor Stage Entertainment en Walt Disney en had een eigen tv-orkest. Nu is hij ‘innovator’ bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest (RPhO) – iemand die out of the box-projecten aanjaagt.

Het RPhO wil de deuren openzetten voor mensen die normaal niet met klassieke muziek in aanraking komen. Dat is hard nodig, want het RPhO kampt net als andere klassieke orkesten met een vergrijzend publiek, tegenvallende sponsorinkomsten en een terugtredende overheid.

Het orkest wordt nog wel gesubsidieerd, met 6,6 miljoen euro door de gemeente Rotterdam en 4,3 miljoen door de rijksoverheid, maar de verwachting is toch dat cultuur meer de eigen broek ophoudt.

Vibe van Rotterdam

Julia is een productie van de grote getallen: het orkest, dat normaal in de Doelen zijn thuisbasis heeft, speelt op vrijdag 12 en zaterdag 13 juni in Ahoy in Rotterdam voor 7.300 toeschouwers. De 95 musici, onder wie bandoneonspeler Carel Kraayenhof, bevinden zich te midden van 92 dansers en 15 acrobaten, musicalster Stanley Burleson is de verteller, grote schermen projecteren via acht camera’s close-ups van musici en andere artiesten.

De productiekosten zijn beraamd op 1,3 miljoen euro. ‘Dat is toch de vibe van Rotterdam. Als Rotterdammers iets doen, is het meteen vol erin.’ Schäperclaus zegt dat het zakenleven volop bijdraagt en benadrukt dat het RPhO eigenaar wordt van de productie en er later mee op tournee kan.

Slim koos Schäperclaus een artistiek team van influentials, met ieder een trouwe schare fans. Voor de musicalliefhebber is er Stanley Burleson; Carel Kraayenhof, die muziek van Ástor Piazzolla vertolkt, trekt tangofanaten en voor jongeren is er danser Timor Steffens, die danste bij Michael Jackson en Madonna. Nog een grote naam is Guy Garon, in de jaren tachtig de eerste artistiek directeur van Cirque du Soleil.

Pure poëzie

Guy Garon (65) was maar wat blij dat RPhO hem in Mallorca opzocht en vroeg als regisseur voor dit project. ‘In mijn Cirque du Soleil-tijd werkte ik wel met livemuziek, maar altijd in een kleine bezetting,’ zegt hij. ‘Hier kan ik echt uitpakken. Het orkest zit normaal ergens verstopt of in een orkestbak, nu staat het centraal. De dans en acrobatiek zijn er om de muziek te versterken.’

Meeslepend, pure poëzie, vindt Garon. ‘Ik wil deze prachtige muziek visualiseren en doe dat met dans, acrobatiek, aerial tango, die deels in de lucht wordt uitgevoerd, én een komische act.’

Voor professionals is er ook een meerwaarde. Zo ziet Timor Steffens (27) uit naar samenwerking met de door hem bewonderde Guy Garon. ‘Ik woon en werk nu in Los Angeles, maar kom hiervoor graag terug naar Rotterdam, om te werken met studenten van Codarts, waar ik zelf ook mijn opleiding heb gevolgd.’

Zijn choreografie bestaat uit een fusie van moderne, technisch uitdagende dans met een tintje hiphop. ‘Bij het maken van dans voor zo’n groot publiek moet je groot werken, het mag niet te ingewikkeld worden.’

Gekkigheden

De orkestleden reageerden welwillend, zegt Schäperclaus. ‘Dit is een delicaat proces omdat je mensen uit hun comfortzone haalt, maar ik ben zelf opgeleid als klassiek musicus. Orkestleden hoeven aan mij niet uit te leggen dat er tijdens de uitvoering geen lamp in hun gezicht moet schijnen.’

De innovator zoekt grenzen op, maar vreest ‘disneyficering’ niet. ‘Juist omdat ik een commercieel verleden heb, weet ik goed waar de grenzen liggen. Ik verzin niet ongelimiteerd gekkigheden. Toen Wagner aan zijn Gesamtkunstwerken begon, was er kritiek. Ook nu zullen er mensen zijn die moeten wennen. Voor mij is Julia geslaagd als mensen de volgende ochtend denken; wat een mooie muziek was dat, en dat ze Prokofjev opzoeken op Spotify.’

Elsevier nummer 22, 30 mei 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.