cultuur

Hoe lang kun je op boeiende wijze schrijven over een plein?

Door Irene Start - 09 juni 2015

Jan-Willem Anker schrijft geestig boek over falende participatie.

Hoe lang kun je op boeiende wijze schrijven over een enkel plein? Vrij lang, zo laat dichter-schrijver Jan-Willem Anker zien. Anker trok twee jaar geleden in bij zijn vriendin in Amsterdam-Noord. In de Vogelbuurt, aan een pleintje.

Anker hield een even hilarisch als schrijnend dagboek bij over het leven aldaar. Een gedetailleerd verslag over zwerfvuil, kapot straatmeubilair, mislukte plantsoenen en falende bewonersparticipatie. Bomen met keiharde appels leveren perfecte munitie voor rondhangende jongeren om ramen mee in te gooien. Bakfietsgezinnen vluchten hier even snel weg als ze gekomen zijn.

Het boek, dat verplichte kost zou moeten zijn voor iedere stedelijke bestuurder, is droogkomisch over de herrie, de Bush Master (buurtmeester), de apathie en bureaucratie. De bittere conclusie is dat er geen makkelijke oplossing is. Het enige wat verlichting brengt, is een stevige regenbui, die het plein letterlijk schoonveegt.

Elsevier nummer 24, 13 juni 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.