cultuur

In het Katwijks dialect is het blatende schaap nooit ver weg

Door Lucas Gasthuis - 26 juni 2015

Kattukkers hebben lang een vrij gesloten gemeenschap gevormd. Dit heeft bijgedragen aan de instandhouding van een dialect.

Ook dit jaar heeft Katwijk weer geen blauwe vlag. Maar ook zonder de milieu­onderscheiding voor een schoon en veilig strand zal de Zuid-Hollandse badplaats veel toeristen trekken die hun auto bij de boulevard kunnen parkeren in een gloednieuwe garage.

Het gebouw heeft al een plaats gekregen op een van de speelkaarten van het ‘Kattuks kwartet’ en heet dan: ‘perkeergeraezje‘.

Het kwartetspel is een bedenksel van tekenaar Bert van der Meij. De vorige editie was uitverkocht, reden om een nieuwe op de markt te brengen. Opnieuw met allerlei Katwijkse termen, zoals ‘skillepe‘ (schelpen).

De Kattukkers hebben lang een vrij gesloten gemeenschap gevormd. Dit heeft bijgedragen aan de instandhouding van een dialect dat door een flink deel van de plaatselijke bevolking wordt gesproken.

Schaap

Typerend is het woord ‘waeter‘ (water). De beginletter is een zogeheten bilabiale w, wat betekent dat deze met beide lippen wordt uitgesproken. En de ‘ae’ klinkt als een lange è. Dit geluid van een blatend schaap is vaak te horen in Katwijk.

Een andere eigenaardigheid is de meervoudsvorm -ies. Een bakje is in het Katwijks ‘ien bakje‘ en twee bakjes zijn ‘twie bakkies‘. Grappig zijn de topografische termen. Met ‘dörrep‘ wordt het oude centrum bedoeld en met de ‘wörref‘ de boulevard.

Nòòrtukzae‘ staat voor Noordwijk aan Zee, de concurrerende badplaats waar ze wel een blauwe vlag hebben en heel ­anders praten.

Elsevier nummer 27, 4 juli 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.