cultuur

Noodlottig verhaal, met muziek als motregen

Door Joost Galema - 02 juni 2015

Kunstenaar William Kentridge regisseert opera Lulu. Hij maakt er een geniaal gesamtkunstwerk van.

Bespotte de Oostenrijkse componist Alban Berg (1885-1935) zichzelf in zijn opera Lulu? ‘Wat voert u eigenlijk uit?’ bijt de ene hoofdpersoon een andere toe. ‘U schreef een draak van een opera waarin beide hoofdrollen zijn weggelegd voor de kuiten van mijn aanstaande.’

Toen Berg in 1935 stierf, lag er de onvoltooide opera Lulu, over een femme fatale ‘met grote kinderogen’, die een spoor van dode echtgenoten achterlaat en ten slotte zelf ten prooi valt aan Jack the Ripper. De muziek is als motregen: nergens breekt de zon door. Over het verhaal ligt de sluier van het noodlot.

Niettemin serveert het Koninklijk Concertgebouworkest de zware noten meesterlijk uit en vertolken de zangers – Mojca Erdmann als Lulu voorop – hun rollen met Shakespeareaanse tragiek. Maar de opera wordt een geniaal gesamt­kunstwerk door de regie van de Zuid-Afrikaanse kunstenaar William Kentridge die het decor als verteller inzet.

Elsevier nummer 23, 6 juni 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.