cultuur

‘De kleine prins’ als animatiefilm is een liefdevolle hommage

Door Rob van Scheers - 27 juli 2015

Eerste avondvullende animatiefilm naar het boek van Antoine de Saint-Exupéry.

Je moet haast wel van een andere planeet komen om niet bekend te zijn met De kleine prins. Het moderne sprookje van Antoine de Saint-Exupéry uit 1943 geldt als tijdloze klassieker. Dat nu was precies het probleem voor de makers van de nieuwe Franse animatiefilm naar deze wereldwijd vertaalde novelle.

Iedere lezer projecteert zijn eigen fantasie op het sprookje, heeft zogezegd een andere kleine prins voor ogen. Wel is hij altijd afkomstig van planetoïde B-612, en gewapend met talloze diep-filosofische parabels over het menselijk tekort.

Perfecte volwassene

Een ander probleem is de lengte: rijkelijk geïllustreerd – met aquarellen van de hand van de schrijver – beslaat het boekje nauwelijks negentig pagina’s. Hoe maak je daar een speelfilm van 108 minuten van?

Gekozen werd voor de slimme oplossing van een raamvertelling. Aanvankelijk leren we een negenjarig meisje kennen, eenvoudig aangeduid als: the little girl. Haar dominante moeder heeft een compleet traject voor haar uitgezet; als ze dat nu maar volgt, zal ze de perfecte volwassene worden.

Braaf zit ze de hele zomer in haar anonieme nieuwbouwwijk te blokken, totdat ze kennismaakt met haar excentrieke buurman, een oude piloot. In die piloot herkennen we uiteraard de schrijver zelve, Antoine de Saint-Exupéry.

Dat hij in de film optreedt, is een anachronisme, want zoals bekend verdween hij tijdens een missie tegen de Duitsers met zijn Lockheed F-5B op 31 juli 1944 voorgoed van de radar. Maar een mooie hommage blijft het wel, natuurlijk.

Crash

Dan over de stijl. Ook hier zijn heldere keuzes gemaakt. Voor de scènes in het heden wordt vertrouwd op computeranimaties in 3D, de CGI-techniek (computer generated images). Dat is momenteel de norm in animatie.

Maar voor de flashbacks wordt teruggegrepen op stop-motion, en dat zie je bijna nooit meer: beeldje voor beeldje, frame voor frame – na 24 opnames heb je 1 seconde bewegend beeld. Het gepiel moet onnoemelijk zijn geweest, want het moest ook nog eens in stereoscopisch 3D.

Die flashbacks worden ingezet als de oude piloot aan het meisje begint te vertellen over het jongetje dat hij tegenkwam na een crash in de woestijn, het feitelijke verhaal van De kleine prins. En die stop-motionbeelden zijn fantastisch, helemaal in de tekenstijl van De Saint-Exupéry. Alleen dat al is reden om de film vier sterren te geven.

En de tweede reden is dat er – ondanks het moderne jasje van de raamvertelling – zo liefdevol wordt vastgehouden aan het
poëtische gedachtengoed (‘Volg je hart’) van de novelle.

Elsevier nummer 31, 1 augustus 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.