cultuur

Filmcomponist James Horner waagt zich in concertzaal

Door Joost Galema - 13 juli 2015

Gestage stroom van indringende noten.

Er bestaat een spanningsveld tussen bioscoop en concertzaal, sinds de jaren dertig, toen Hollywood het Weense wonderkind Erich Wolfgang Korngold (1897-1957) naar Amerika lokte. De klassieke muziek was het stadium van dienstbaarheid voorbij en vond zichzelf een zelfstandige en hoge kunst. Maar waar zij in de concertzaal meester was, werd zij in de film weer slavin.

Toch komt de laatste jaren een wisselwerking op gang. ‘Gewone’ componisten voelen zich al enige tijd niet meer te goed voor de bioscoop, en filmcomponisten durven nu ook de concertzaal in. Onlangs verongelukte filmcomponist James Horner, de man die met zijn muziek de sfeer bepaalde van Titanic en Avatar. Horner schreef een dubbelconcert voor violiste Mari Samuelsen en haar broer, cellist Hakon.

Hij verloochent zijn achtergrond gelukkig niet: de gestage stroom van indringende noten roept tal van beelden op.

Elsevier nummer 29, 18 juli 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.