cultuur

The Bodyguard: Romy Monteiro straalt, haar lijfwacht is suf

Door Gerry van der List - 28 september 2015

Romy Monteiro overtuigt in bewerking filmklassieker. Maar haar lijfwacht is suf.

Vanzelf gaat alle aandacht uit naar Romy Monteiro. De jonge dochter van musicalster Antje Monteiro heeft bij haar theaterdebuut in The Bodyguard de lastige opdracht een Amerikaanse popdiva met de uitstraling van een echte wereldster neer te zetten. Ze doet het formidabel.

De stralende Monteiro kan sexy, charmant en krengerig zijn en vertolkt met verve de heerlijke hits van Whitney Houston (1963-2012).

Die vormen de rode draad in de muzikale bewerking van de romantische filmklassieker van Mick Jackson uit 1992. Als ze aan het eind op een plateau het podium ontstijgt terwijl ze I Will Always Love You zingt, is de staande ovatie geheel terecht.
http://www.youtube.com/watch?v=gwTxF6hJdg8?list=PLpv0cxh3jACtyt-QDJE-aKNsVQSmtBMVR

Minpunt

The Bodyguard. De musical heeft meer aantrekkelijke kanten. Zoals het optreden van de vocaal eveneens overtuigende Carolina Dijkhuizen als Mon­teiro’s jaloerse zus, de sterke dansnummers en de technische handigheidjes waarmee het filmverhaal een leuke hedendaagse vorm heeft gekregen.

Een minpunt is er ook: de titelfiguur op wie Romy vreemd genoeg ernstig verliefd wordt. Mark van Eeuwen kletst veel te veel en zingt helaas zelfs een nummertje, maakt grappen die de mist ingaan en doet in niets denken aan de stoere, zwijgzame held uit de oorspronkelijke film.

Kevin Costner kon met een enkele oogopslag van alles suggereren, de voormalige GTST-acteur laat met al zijn gebabbel geen enkele indruk achter. Zonder de suffe lijfwacht zou The Bodyguard een geweldige musical zijn.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.