cultuur

De mysterieuze poëzie van Leonard Cohen

Door Lucas Gasthuis - 18 november 2015

Cohen is een van de weinige popartiesten van wie de teksten overeind blijven als je ze leest.

Herman van Veen is een groot (klein)kunstenaar, maar toch bestaat de neiging hem belachelijk te maken. Bijvoorbeeld door te citeren uit zijn hit Suzanne, een liefdesliedje waarin Jezus opduikt, ‘een visser/ die het water zo vertrouwde/ dat hij zomaar over zee liep’.

De heilige visser speelt ook een rol in het originele Engelstalige liedje. ‘He said: “All men will be sailors then/ Until the sea shall free them.”’ Rob Crispijn maakte voor Van Veen daarvan: ‘Hij zei: “Als je blijft geloven/ kan de zwaarste steen niet zinken.’

Suzanne is typerend voor het oeuvre van Leonard Cohen. Het nummer is romantisch, mysterieus, met een bijzondere poëtische lading. Zijn songs zijn gedichten met muzikale omlijsting. De vocaal niet echt sterke Canadees draagt ze stemmig voor.

Vier uur ’s nachts

Cohen is een van de weinige popartiesten van wie de teksten overeind blijven als je ze leest. Dat blijkt uit Hallelujah, een door Nijgh & Van Ditmar uitgegeven bundel met zijn liedjes in het Engels en in Nederlandse vertaling.

Natuurlijk staat Famous Blue Raincoat erin, over een driehoeksrelatie: ‘It’s four in the morning, the end of December/ I’m writing you now just to see if you’re better/ New York is cold but I like where I’m living/ There’s music on Clinton Street all through the evening.

Dit werd in de vertaling van Rick de Leeuw: ‘Het is vier uur ’s nachts, en einde december/ Ik schrijf je, wil weten, gaat het nu beter/ Het is koud in de stad maar de buurt hier is goed/ Het café op de hoek is precies wat ik zoek.’ Mooi.

Elsevier nummer 48, 28 november 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.