Liesbeth Wytzes

Emotie-eters? Mensen zonder obesitas hebben ook gevoel!

Door Liesbeth Wytzes - 19 april 2013

In het tv-programma Obese zien we de moddervette hoofdpersoon steeds zuchtend bekennen: ‘Ik ben een emotie-eter.’ Nou, daar ben je dan mooi klaar mee, want emoties heb je altijd.

Als grote bedrijven lief doen, moet je oppassen. Zo bedacht McDonald’s een tijd geleden dat het misschien goed en ook zeer gezond en verantwoord zou zijn om in plaats van die totaal vage hamburger eens met een heerlijk groene sla aan te komen zetten.

Want je bent een verantwoordelijk bedrijf of je bent het niet. Het gaat er dan natuurlijk niet om de mensen gezonder te maken, het gaat om het behoud van marktaandeel omdat steeds meer mensen doorkregen dat een BigMac en de schijf van vijf niet zoveel met elkaar te maken hebben.

Onwijs deftig

Zo lees ik nu een tekst van Coca-Cola, wat mij betreft een geniale onderneming, want ze maken al decennialang hetzelfde – al drink ik het nooit. Zij zeggen dit: ‘Obesitas is een grote maatschappelijke uitdaging die ons allen bezighoudt.’

Dit klinkt onwijs deftig. Misschien komt dat door het Latijn van die nare ziekte obesitas.

Even terzijde: ikzelf zie heel andere uitdagingen om me heen, om ons allen mee bezig te houden. Werkloosheid, sky high dezer dagen en een ‘uitdaging’ waarop onze regering tot op heden niet direct een antwoord heeft weten te vinden.

Uitdagingen

Of is dit ook iets dat vanzelf overgaat als we allemaal, op aanraden van onze daadkrachtige premier, een auto en een huis kopen? Andere uitdagingen zijn wat mij betreft de gezondheidszorg, de pensioenen, de huizenmarkt en in het algemeen de toekomst van ons land, en de wereld.

Maar nu wordt het wel heel moeilijk, dus laten we ons beperken tot de ziekte obesitas. Er zijn niet veel ziektes die ontstaan zonder kwaadaardige celgroei, een bacterie of een virus, dus het is best bijzonder dat je de symptomen van deze bijzondere kwaal overal om je heen ziet. Besmettelijk is het ook al niet – gelukkig maar!

Obese

Vroeger heette obesitas vetzucht of corpulentie, en toen was het iets om je een beetje voor te schamen. Nu is het een aandoening met een sjieke Latijnse naam. Dat voelt gelijk een stuk beter! Nu zijn er mensen met een echte ziekte waardoor ze heel dik worden. Daarover hebben we het niet.

Ik vind obesitas alleen maar interessant wanneer het de vorm krijgt van het progamma Obese. Daar zien we namelijk – en de lezer zal zich het hebben afgevraagd – hoe die ziekte ontstaat wanneer dat niet gaat op de gebruikelijke manier.

Nu, het komt  door emoties. We zien in dat programma de moddervette hoofdpersoon steeds zuchtend bekennen: ‘Ik ben een emotie-eter.’ Nou, daar ben je dan mooi klaar mee, want emoties heb je altijd. Bijna nooit ben je in een staat van ‘niks’ – al streven velen daarnaar.

Beheersing

Meestal ben je blij, dan neem je een Mars. Of je bent boos: zak chips. Woedend: patat. Jaloers: kroket. Vrolijk: chocola, en ga zo maar door. Zo is er permanent reden om te eten. En schakel die emoties maar eens uit!

Je zou bijna gaan denken dat normale mensen, of zelfs dunne, géén emoties hebben. Dat is een misvatting. Het verschil is heel eenvoudig: beheersing. Je kunt eten als je er zin in hebt. Maar je kunt het ook niet doen.

Of natuurlijk veel Coca-Cola drinken. Dat helpt ook.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.