economie

Scheringa schikt, Zalm niet aansprakelijk voor val DSB

Door Bauke Schram - 01 november 2016

De curatoren van de in 2009 omgevallen DSB Bank hebben een schikking getroffen met voormalig topman Dirk Scheringa. De zakenman betaalt 1 miljoen aan de boedel van de in 2009 omgevallen bank.

Uit het curatorenverslag blijkt dat Scheringa 1 miljoen betaalt en afziet van zo’n 10 miljoen aan vorderingen die hij en zijn vrouw hadden ingediend bij DSB. Scheringa werd in 2012 aansprakelijk gesteld: de curatoren eisten 2 miljoenen van hem en hadden voor 20 miljoen euro beslag gelegd op zijn bezittingen.

Mismanagement van Scheringa

1396698-1Curatoren DSB dienen claim in bij DNB: toezicht ernstig gefaald

Het geldsmijtgedrag en mismanagement van Scheringa werd DSB fataal in 2009, stelden de curatoren al: hij gaf geld uit aan AZ, een schaatsploeg, musea en andere recreatie-gerelateerde zaken. Zijn eigen financieel directeur had al gewaarschuwd dat de bank helemaal geen geld had voor dat soort sponsordeals.

Bestuurder Hans van Goor heeft ook ‘minnelijke regelingen’ getroffen met de curatoren. Hij geeft zijn vordering van meer dan een kwart miljoen euro op. De curatoren geven aan dat er geen bewijs is voor aansprakelijkheid van andere bestuursleden of leden van de Raad van Commissarissen. ‘Er is geen aanleiding voor stappen tegen genoemde voormalige functionarissen.’

Zalm niet aansprakelijk

Dat betekent ook dat oud-financieel directeur Gerrit Zalm, de huidige topman van ABN Amro, niet aansprakelijk wordt gesteld voor het falen van de bank tijdens de financiële crisis. Eerder gaf de commissie Scheltema, die werd opgericht om de gang van zaken rond het faillissement van DSB te onderzoeken, aan dat de rol van Zalm stabiliserend was.

Die conclusie werd in twijfel getrokken toen de Autoriteit Financiële Markten een negatief advies gaf voor de aanstelling van Zalm als ABN-topman. Zalm had volgens de curatoren geen duidelijke rol in de val van DSB. Hij werd in 2007 aangesteld als topman, om orde op zaken te stellen: de bank moest stabieler worden, en het verdienmodel moest worden uitgebreid.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.