economie

Exclusieve netwerkclub waarin ook ondernemers zich thuis voelen

Door Fleuriëtte van de Velde - 16 juli 2015

Ondernemers staan in de rij om lid te mogen worden van businessclub fCN. Maar oprichter Merlin Melles houdt het liever exclusief.

In de werkkamer van Merlin Melles, die kantoor houdt in een statig pand aan de chique Koningslaan in Amsterdam-
Zuid, hangt een van de muren vol met ingelijste foto’s.

Een wall of fame kun je het wel noemen: Melles (49) is, veelal in kleurige jurken, te zien met Joop en Janine van den Ende, dj Armin van Buuren, Coolcat-eigenaar Roland Kahn, investeerder Marcel Boekhoorn, Bavaria-directeur Peer Swinkels en burgemeester van Amsterdam Eberhard van der Laan. Om er een paar te noemen.

‘Verjaarscadeau van mijn drie kinderen, fantastisch toch?’ Het klinkt bijna verontschuldigend. Alsof Melles wil laten merken dat zij al die foto’s van haarzelf met deze bekende mensen natuurlijk nooit zelf zou ophangen.

Daarna volgt in sneltreinvaart een soms niet bij te houden, maar enthousiasmerende introductie van ook onbekendere personen op de foto’s. De meeste zijn gemaakt tijdens evenementen die Melles organiseerde voor haar netwerkclub Founders Carbon Network (fCN).

Indrukwekkend

Over iedereen is Melles positief. ‘Hij heeft een fantástisch bedrijf in kalfsleer, haar foto’s staan in álle interieurbladen die ertoe doen, dit is dé man op het gebied van borstkankeronderzoek.’ Ze krijgt een appje: ‘Oh wat geweldig! Een van mijn leden heeft net in China een súperdeal gesloten.’ Ze toont de meegestuurde foto van het ondertekeningsmoment.

Wat de muur duidelijk maakt: fCN is niet zomaar een netwerkclub. Daarvan heb je er genoeg in Nederland. Bekend zijn de Lions en Rotary, er zijn honderden lokale businessclubs, speciale netwerken voor zzp’ers, jonge managers, vrouwen, en wat al niet. fCN is niet voor jan en alleman bedoeld.

De club is ontstaan uit het persoonlijke netwerk van  Melles. Zij is zo iemand die heel veel mensen kent, altijd bezig is die met elkaar in contact te brengen of, zoals ze zelf zegt, ‘te verbinden’. Omdat ze vermoedt dat ze zakelijk iets aan elkaar kunnen hebben.

Vier jaar geleden besloot ze haar indrukwekkende Rolodex-adressenbestand online te zetten: het was het begin van fCN. Een club van vooral ondernemers in allerlei branches, van de medische en de financiële sector tot de IT en de horeca.

Alle vijfhonderd leden hebben volgens Melles ‘prachtbedrijven’. Zoals Gispen (fabrikant van kantoormeubelen), Koninklijke De Kuyper (familiebedrijf in likeuren) en Smulweb (receptensite). Er zijn ook CEO’s bij, architecten en creatieven.

Sommige leden hebben hun bedrijf voor veel geld verkocht en investeren vooral, in start-ups.  Ze zijn vrijwel allemaal well to do. Driekwart is man. Logisch, want die ondernemen nu eenmaal vaker en voor excuustruzen is hier geen plaats: voor vrouwen gelden dezelfde criteria als voor mannen: je moet een interessant bedrijf hebben, iets toevoegen aan de club en vooral enthousiast zijn.

Gelijkgestemden

Lid worden kan alleen op uitnodiging. Leden betalen 1.395 euro per jaar. fCN opereert onder de radar en is daardoor bij het grote publiek onbekend. Toch weten velen de weg naar Melles te vinden: ze heeft naar eigen zeggen een lange wachtlijst. De kans om toegelaten te worden is klein.

Melles wil niet dat de club veel groter wordt, ze wil iedereen persoonlijk kennen. Alleen dan kan ze de juiste leden met elkaar ‘verbinden’. Om het dynamisch te houden, moeten jaarlijks vijftig mensen plaatsmaken.

Voor de meeste leden is het sluiten van deals niet het belangrijkst. Als er iets uitkomt, is dat meegenomen. Veel leden vinden het fijn om onder ‘gelijkgestemden’ te zijn: mensen die net als zij succesvol zijn, hard werken en met wie ze op niveau kunnen sparren.

Binnen fCN word je niet bestookt door mensen die meteen iets van je willen. ‘Hier geen geleur met visitekaartjes en dat soort flauwekul. Het zijn krachtige mensen, met oprechte interesse in elkaar,’ zegt Suzette Moerman (44), eigenaar van Caracter Company uit Oosterhout, dat bedrijven als Jumbo en Mars adviseert hoe ze maximaal rendement op de winkelvloer of in het schap kunnen halen.

Want wie zakelijk geslaagd is, wordt in andere netwerken maar al te vaak aangeklampt, niet zelden door wanhopige zzp’ers die op zoek zijn naar snel geld.

Er zijn wel meer exclusieve clubs, maar daarin voelen niet alle ondernemers zich thuis. De leden van sociëteiten als De Witte of de Industrieele Groote Club in Amsterdam zijn vaak zestigplus.

‘Ik ben wel eens gevraagd voor de Bachkring, van het Concertgebouw. Dat vind ik helemaal niets. Te veel nette mensen die met samengeknepen billen op het pluche zitten,’ zegt Arjen Paardekooper (44), medeoprichter en partner bij Blenheim Advocaten in Amsterdam en degene die klanten binnenhaalt.

Borrel

De ‘events’ die fCN organiseert, twintig tot dertig per jaar, gaan verder dan een borrel. ‘De funfactor is groot,’ zegt Igor Tulevski (47), cardioloog en mede-eigenaar van Cardiologie Centra Nederland.

Met een select gezelschap varen in een sloep tijdens het Amsterdam Light festival, een kookworkshop: vaak worden hooguit dertig leden uitgenodigd, zodat zij elkaar echt spreken.

In juni waren er ‘Regentenontbijten’ in de Amsterdamse Hermitage. Na het ontbijt bezochten leden exclusief de tentoonstelling Hollanders van de Gouden Eeuw, met schuttersstukken uit de collectie van het Amsterdam Museum en het Rijksmuseum. Paul Spies, directeur van het Amsterdam Museum, leidde rond. Daarna werden de leden, als de regenten van nu, geportretteerd, net als de schutters destijds. Niet op een doek, maar modern, op de foto.

Paardekooper moest enige scepsis overwinnen voor hij toetrad. ‘Bij “netwerken” dacht ik aan hbo’ers met een dasspeld. Ik vroeg me af of fCN niet ordinair  was.’ Na het bijwonen van een borrel op 4 meter diepte in de bouwput van de Noord/Zuidlijn in Amsterdam, was hij om. ‘De leden zijn echt leuke mensen. De events zijn van ongekend hoog niveau.’

Tijdens de jaarlijkse zomerborrel lopen er oestermeisjes rond. Gasten zien er zeer verzorgd uit.

Hoogtepunt is de jaarlijkse uitreiking in oktober van de met Gassan Diamonds – eigenaar Benno Leeser en directeur David Bijlsma zijn ook lid –  in het leven geroepen fCN Jewel Awards. Tijdens een glamoureus gala worden enkele leden in de schijnwerper gezet wegens bijzondere prestaties.

Hilarische tocht

Verder zijn er de internationale ‘handelsmissies’ die fCN twee keer per jaar organiseert. Doel is ook buiten Nederland zakelijke kansen te creëren, maar voor veel deelnemers is het ook een kans elkaar beter te leren kennen. Dit jaar togen vijftig leden met Melles en haar team (ze heeft vijf vrouwen in dienst) zes dagen naar New York en Boston.

Op het programma stonden een eendaagse cursus ondernemend leiderschap aan de Harvard Business School, een speeddate-sessie met lokale Nederlandse ondernemers zoals Suit Supply in de net geopende showroom van de Nederlandse designstudio Moooi!, en een lezing van Ken Segall, destijds de rechterhand van Apple-baas Steve Jobs, maar ook een honkbalwedstrijd van de New York Mets, een hilarische tocht in verlengde witte Hummers over Fifth Avenue en een bezoek aan een hippe nachtclub. Maar er werden ook zaken gedaan. ‘Ik heb er nu al voor 60.000 euro aan werk uitgehaald,’ zegt Paardekooper.

Wat fCN vooral bijzonder maakt, is dat het wordt gerund door Melles. Leden omschrijven haar niet alleen als een netwerkgoeroe, maar ook als een keiharde werker. Tijdens de Jewel Awards-uitreiking vorig jaar had ze een dubbele longontsteking maar stond gewoon op het podium.

Haar inspanningen om leden te koppelen (vaak via mailtjes met als kop ‘Even verbinden’) worden gewaardeerd en voelen nooit opdringerig.

‘Ze denkt vooruit, legt zakelijke verbanden die je zelf niet had gelegd,’ zegt cardioloog Tulevski. ‘Dat komt doordat ze iedereen persoonlijk kent. Ze weet de naam van je hond, je auto en je minnares,’ grapt hij. Melles weet iemands positieve kanten te benadrukken. ‘Ze pitcht je bedrijf beter dan jijzelf,’ zegt Juliëtte de Vries (59), voormalig eigenaar van een marketingbureau die nu een schoenenwebshop heeft.

Ballotage

Leden kunnen ook van een lifestyleservice gebruikmaken. Een tafel in de beroemde club 55 in Saint-Tropez, lastminutetickets voor een concert van Rihanna in de Ziggo Dome, een mri-scan op zondag, een verjaarsdiner in je eigen tuin: via haar contacten regelt Melles, die haar mails standaard ondertekent met een ‘warme groet’, alles.

Potentiële nieuwe leden benadert Melles soms zelf, omdat ze haar interessant lijken. Vaak ook worden die door leden aangedragen. Er is ballotage: de ‘raad van aanbeveling’ (met fCN-leden, onder wie zorgondernemer Loek Winter), maar het belangrijkste is het gesprek met ‘hare majesteit’ zelf, zoals sommigen haar noemen. Ze moet je wel mogen.

Is dat zo, dan ‘dendert ze over je heen’, zegt Suzette Moerman. ‘Ze is één brok energie en enthousiasme. Ze legt voor mij waardevolle contacten.’ Melles is charismatisch. ‘Ze ontwapent,’ zegt Tulevski. Niemand zegt daardoor snel nee. Regelt ze voor een van haar leden een bezoek aan een Champions League-wedstrijd met een diner voor veertig man, en vraagt ze oud-international Edwin van der Sar, die nu marketingdirecteur is bij Ajax, om gastheer te zijn, dan doet hij dat.

BV Nederland

De gunfactor is groot. Veel ‘events’ worden gesponsord door leden. Die stellen boot, drank of locatie met korting of gratis beschikbaar.

Waarom doet ze dit? ‘Mijn drijfveer is niet geld, maar het delen van kennis,’ zegt Melles. Rijk wordt ze niet van haar netwerk. Dat hoeft ook niet.

Zij en haar man Remt Melles, met wie ze twintig jaar is getrouwd, hebben nog andere bedrijven. En ze heeft haar lifestyleservice. Die wil ze ook aan niet-leden beschikbaar stellen. Ze timmert internationaal aan de weg met afdelingen van fCN in Sjanghai en Brazilië en vanaf oktober eveneens in België.

Peter Potman (51), directeur Azië en Ocea­nië bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, was tot vorig jaar consul-generaal in Sjanghai, en zag hoe tijdens een fCN-handelsmissie ‘diverse lucratieve opdrachten’ werden binnengehaald. Potman: ‘Ze bewijst de BV Nederland echt een goede dienst.’

Elsevier nummer 30, 25 juli 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.