Carla Joosten

Na Juncker kondigen de federalisten hun volgende baby aan

Door Carla Joosten - 29 juni 2014

Wie denkt, zoals premier Mark Rutte (VVD), dat de federalisten zich het systeem van Spitzenkandidaten nog laten afpakken, is naïef. Sterker, de federalisten hebben, na de keuze voor Jean-Claude Juncker, een nieuwe baby aangekondigd.

Feest in Brussel. De Europese federalisten, politici van allerlei kleur die voor een federaal Europa zijn, hebben de geboorte van een nieuwe democratie afgekondigd.

Jean-Claude Juncker is de baby. De conceptie duurde weliswaar dertien jaar, maar in de Europese Unie duurt alles lang. De federalisten proberen de vermaledijde Unie al jaren van een nieuw en in hun ogen democratisch fundament te voorzien.

Geen band

Er is wel een parlement maar geen band met een regering. De Europese stembus is dan ook mateloos onpopulair. Uiteindelijk kwam in het Verdrag van Lissabon een passage die voorzag in de aanwijzing van de voorzitter van de Europese Commissie op grond van de uitslag van de verkiezingen.

Vrijdag 27 juni kan de geschiedenisboeken in als de dag dat het zover was. Het parlement moet 16 juli weliswaar nog zijn zegen geven aan Juncker als voorzitter van de Europese Commissie, maar doordat de parlementariërs zelf het hele circus in de steigers hadden gezet – onder leiding van de ijverige voorzitter Martin Schulz – is dat een formaliteit.

Fungerend parlementsvoorzitter Gianni Pittella sprak vrijdag over ‘een keerpunt’. Volgens hem er afgelopen maanden in heel Europa over Europese kwesties gedebatteerd. Daar had hij gelijk in, alleen ging het de laatste weken vaak over het drank- en rookgedrag van Juncker.

Naïef

Wie denkt, zoals premier Mark Rutte, dat de federalisten zich het systeem van Spitzenkandidaten nog laten afpakken, is naïef. Mede door aandringen van Rutte gaan de Europese leiders de procedure nog eens evalueren. Daar komt natuurlijk niets van terecht. Sterker, de federalisten hebben hun volgende baby al aangekondigd: transnationale lijsten.

Daar deden ze eerder al pogingen toe, maar in 2019 staan er vast en zeker Europese kandidaten op de nationale lijsten.
Geduld is een schone zaak. De federalisten zullen gestaag doorwerken om uiteindelijk van de Europese Commissie, nu nog het uitvoerend orgaan van de Unie, een echte regering te maken.

Cadeautje

Rutte had in Brussel trouwens een heel andere ‘game changer’ aanschouwd, namelijk dat de ‘altijd hechtere wordende Unie’ er voortaan een is van verschillende snelheden. Het staat inderdaad in de conclusies.

Een land dat niet wil meedoen aan Europese samenwerking hoeft dat niet. Een cadeautje voor de Britse premier David Cameron die naar huis moest met de boodschap dat hij het monster Juncker niet had kunnen stoppen. ‘De hele Europese Unie wordt teruggedraaid,’ was Rutte’s conclusie, maar dat leek toch eerder een verspreking.

Eindeloos

De Franse president François Hollande en de Italiaanse premier Matteo Renzi hadden trouwens een heel andere ‘game changer’ meegemaakt. Die wisten te morrelen aan de strenge begrotingsregels, waarover de afgelopen jaren eindeloos is vergaderd.

De sjerpa’s van de Europese leiders overlegden een hele nacht over een zinnetje waarin zowel spilzuchtig Zuid- als ook zuinig Noord-Europa zich kon vinden: ‘De flexibiliteit die is ingebouwd in de bestaande regels van het stabiliteits- en groeipact, moet optimaal worden benut.’ Ook Rome en Parijs vieren intussen feest.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.