Eric Vrijsen

Op cruciale momenten dook Eurlings weg, dat werd hem fataal

Door Eric Vrijsen - 16 oktober 2014

De ontslagen Camiel Eurlings is de perfecte zondebok voor de problemen bij KLM. Natuurlijk kon hij het bedrijf niet in zijn eentje uit de modder trekken, maar hij wekte de indruk dat hij het niet eens probeerde.

Camiel Eurlings was het perfecte uithangbord voor KLM, maar absoluut niet in staat om intern orde op zaken te stellen. Zodra het moeilijk werd, was hij tactisch afwezig.

In de politiek was dat vaak handig. Toen bijvoorbeeld het kabinet-Balkenende IV januari 2010 in grote moeilijkheden kwam door onenigheid tussen PvdA en CDA over het rapport-Davids, miste Eurlings ministerraden wegens een uitgelopen vakantie op Bonaire. Zo hield hij iedereen te vriend.

Lege stoel

Als KLM-topman bleef hij dagenlang onzichtbaar na de ramp met de MH17, waarbij in juli 298 mensen de dood vonden. Veel slachtoffers reisden met een KLM-ticket, want KLM en Malaysia werken nauw samen. Op persconferenties deed de lokale manager van Malaysia Airways het woord. Naast hem was een lege stoel. Daar had Eurlings moeten zitten.

Toen vorige maand Air France-piloten in staking gingen, verklaarde de Nederlandse pilotenbond VNV zich solidair. Eurlings had daarop moeten reageren met de waarschuwing dat de staking de holding Air France/KLM een half miljard euro ging kosten.

Maar hij was te druk met vrolijke dingen, zoals het presenteren van het zoveelste KLM-huisje, het traditionele weggevertje in de business-class.

Zondebok

Eurlings heeft charisma. Hij is de hartelijkheid en innemendheid zelve. Door zijn ervaring in de Nederlandse en Europese politiek, dacht de KLM een goeie aan hem te hebben. Maar zijn zwakte is dat hij op cruciale momenten duikt. In het bedrijfsleven verlies je razendsnel je reputatie. Het maakt hem nu tot de perfecte zondebok voor de problemen in het bedrijf.

Natuurlijk zitten de moeilijkheden veel dieper en kan één persoon de – qua omzet – grootste luchtvaartmaatschappij ter wereld niet eventjes uit de modder trekken. Maar Eurlings wekte de indruk dat hij het niet eens probeerde. Dat werd hem fataal.

‘Na elke landing taxiën wij op slechts één motor naar de gate. Daarmee besparen we 30 euro aan brandstof,’ vertelt een vlieger op een Airbus. ‘En dan jaagt het bedrijf er wegens die staking in Frankrijk ineens een half miljard doorheen.’

In zo’n geval kun je beter geen topman hebben als Eurlings, die alles verhult met warme woorden over het blauwe familiegevoel binnen KLM.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.