Michiel Dijkstra

Koppige Grieken beloven veel, maar leven nog altijd boven hun stand

Door Michiel Dijkstra - 28 april 2015

De Grieken hopen op weer een zak Europees geld. Maar de voortekenen zijn niet gunstig. Niemand gelooft nog in de bereidwilligheid van de radicaal-linkse Syriza-regering.

Het overleg tussen Athene, Brussel en Berlijn zit weer in het ritme dat in 2010, 2011 en 2012 zo vertrouwd was.

Europa eist veel, de Grieken beloven veel maar bereiken niets en traineren de boel vervolgens net zo lang tot de andere eurolanden weer met extra geld over de brug komen om Griekenland niet failliet te laten gaan.

Maar of het ditmaal weer zo gaat, is de vraag. Met de noodleningen heeft Europa hét grote probleem voor zich uit geschoven.

Niet gunstig

Een land – Griekenland – dat zijn schulden niet kan terugbetalen, kan ze ook niet terugbetalen als het een noodlening van 110 miljard euro krijgt. En het kan zijn schulden zeker niet terugbetalen als er een jaar later nog eens 140 miljard euro te leen krijgt.

De Grieken lijken erop te hopen dat ze nog eens een zak geld krijgen. Maar de voortekenen zijn niet gunstig. De radicaal-linkse Syriza-regering heeft zelfs de schijn van bereidwilligheid tegenover Europa opgegeven.

Niets bereikt

Een Europese functionaris zei vorige week tegen The Wall Street Journal dat er de afgelopen maanden ‘niets, maar dan ook letterlijk niets’ is bereikt met de nieuwe Griekse regering.

Premier Alexis Tsipras blijft herhalen dat zijn land pensioenen en ambtenarensalarissen zal uitkeren vóór het zijn geldschieters terugbetaalt.

Het overleg tussen Athene en Brussel draait trouwens vooral om pensioenen en salarissen, een wezenlijke discussie. Europa wil dat Griekenland ze terugschroeft omdat het geen geld heeft. Griekenland wil dat niet.

Niet accepteren

Maar omdat het land zelf niet genoeg inkomsten heeft, zal het geld ergens anders vandaan moeten komen. Waarvandaan? U raadt het al.

Duidelijk wordt zo dat Griekenland, ondanks dat het de afgelopen jaren fors bezuinigde, nog altijd boven zijn stand leeft. En ook dat het land dit kennelijk wil doen op kosten van de andere eurolanden.

Dit mogen de andere eurolanden beslist niet accepteren.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.