Jean Dohmen

Boeren en vluchtelingen hinderen vrachtwagens; Parijs kijkt weg

Door Jean Dohmen - 04 augustus 2015

De woede in Nederland en andere landen over de lakse houding van de Franse autoriteiten tegenover de boerenacties en de ergernis over de apathische houding tegen de sloten forcerende vluchtelingen bij Calais, is volkomen terecht.

Als de Franse Republiek ooit al een voorbeeld was voor Europa, dan is die tijd nu wel voorbij. Frankrijk biedt deze zomer een verpauperde aanblik, van een ontwikkelingsland in het hart van de Europese Unie.

Actievoerende boeren plunderen schaamteloos buitenlandse vrachtwagens met levensmiddelen en veroorzaken kilometerslange files door met tractoren en strobalen, brandende autobanden en karrevrachten mest snelwegen te blokkeren.

In de omgeving van Calais breken steeds driester wordende economische vluchtelingen de laadruimtes van vrachtwagens open en bestormen de Kanaaltunnel, in de hoop de Britse overkant te bereiken. De schade van al die acties voor de internationale transportsector loopt snel op.

Transportverzekeraar TVM schat de kosten voor Nederlandse vervoerders op 1 miljoen euro per dag en vreest dat zwakkere bedrijven door de acties failliet zullen gaan.

De Franse autoriteiten blijken niet bij machte – of veel waarschijnlijker: zijn niet bereid – om de redeloze boeren en migranten tot bedaren te brengen. Aan de slagkracht van de gendarmerie kan het niet liggen, zo weet de wereld sinds de klopjacht op de plegers van de laffe aanslag op de makers van het satirische weekblad Charlie Hebdo.

Toen wist de Franse overheid in korte tijd tachtigduizend man op de been te brengen om twee voortvluchtige terroristen op te jagen.

Laks

De acties van boeren en economische vluchtelingen zijn uiteraard van een andere orde, maar dat maakt het wegkijken van de autoriteiten niet minder pijnlijk. De Franse staat verzaakt zijn meest elementaire taak: het bewaren van rust en orde en de bescherming van andermans eigendom. Dat is funest voor het aanzien van Frankrijk in het buitenland.

De woede in Nederland en andere landen over de lakse houding van de Franse autoriteiten tegenover de boerenacties en de ergernis over de apathische houding tegen de sloten forcerende vluchtelingen bij Calais, is volkomen terecht.

Te midden van al dat weinig bemoedigende nieuws over de manier waarop in Frankrijk met andermans bezit wordt omgegaan, was er ook een lichtpuntje.

Na het Europees Hof van Justitie heeft nu ook de Franse Raad van State een stokje gestoken voor de opzichtige poging van de Franse overheid om buitenlandse eigenaren die hun vakantiehuis verkopen of verhuren een poot uit te draaien. President François Hollande had hun een extra heffing van ruim 15 procent opgelegd, maar dat is in strijd met de Europese regels.

De Franse fiscus moet tienduizenden buitenlanders de te veel betaalde belasting terugbetalen, wat Hollande een strop van een paar honderd miljoen oplevert. De buitenlanders moeten er wel om vragen.

Andermans spullen

Of ook de vervoerders hun recht krijgen, valt te bezien. De boze boeren protesteren tegen de lage prijzen die zij voor hun melk en vlees krijgen. Het aanbod is door de Russische boycot van Europese producten en de afschaffing van de melkquota flink toegenomen, terwijl de vraag niet steeg. Vervelend voor de Franse boeren, maar dat is hoe de markt werkt.

In plaats van de actievoerende boeren aan hun verstand te peuteren dat ze van andermans spullen moeten afblijven en de gendarmerie opdracht te geven de wegen schoon te vegen, riep de socialistische premier Manuel Valls de Fransen op Frans vlees te kopen.

Zijn partijgenoot, de tot op heden weinig succesvolle president Hollande, maakte zich ook meer zorgen over het lot van de boeren dan over het imago van zijn land. Hij riep supermarkten op de actievoerende boeren beter te betalen. Niet verrassend, in een land waar het normaal wordt gevonden dat stakende werknemers hun directeur gijzelen.

Het is te hopen dat de Fransen in elk geval het fatsoen hebben om de vervoerders schadeloos te stellen.

Elsevier nummer 32, 8 augustus 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.