Afshin Ellian Afshin Ellian

Waarom politieke islam populair is onder gewelddadige mannen

Door Afshin Ellian - 07 juni 2013

De politieke islam past perfect bij het DNA van mannen met een voorkeur voor geweld. Over de interessante parallellen tussen gewelddadige primitievelingen en jihadstrijders.

De romantisering van de natuurlijke toestand van de mens in de achttiende eeuw leidde in de negentiende eeuw tot antiburgerlijke, en vooral ook socialistische ideologieën. Karl Marx was schatplichtig aan Jean-Jacques Rousseau.

Oorlogen

In zijn ‘Vertoog over de ongelijkheid’ legde Rousseau de basis voor het socialisme:

‘De ware grondlegger van de burgerlijke maatschappij: dat was hij die als eerste een stuk grond omheinde, zich verstoute te zeggen “Dit is van mij”, en onnozelaars trof die hem geloofden. Hoeveel misdaden, oorlogen, moordpartijen, ellende en verschrikkingen zouden het mensgeslacht niet bespaard zijn gebleven, als iemand toen de palen had uitgerukt of de gracht had dichtgegooid, en zijn medemensen had toegeroepen: “Luister niet naar deze bedrieger; jullie zijn verloren als jullie vergeten dat de vruchten van de aarde van iedereen zijn en dat de aarde van niemand is.” Maar kennelijk was de ontwikkeling toen al op een punt gekomen dat de zaken niet meer konden blijven zoals ze waren.’

Kolonialisme

De Sovjet-Unie trachtte om met geweld gehoor te geven aan deze oproep van Rousseau: terug naar de oorspronkelijke, natuurlijke toestand. We weten hoe dat afliep. De Sovjet-Unie is er niet meer, maar de burgerlijke samenleving wel.

De naturalistische gedachte van Rousseau werd in de twintigste eeuw door vele antropologen gedeeld. Alle ellende van andere volkeren werd toegeschreven aan het kapitalisme, kolonialisme en de burgerlijke samenleving. De stammen vertegenwoordigden de oermens, die minder gewelddadig en tegelijkertijd menselijker is dan de mens uit de burgerlijke samenleving.

Oermens

Het romantische beeld van de oermens is nog steeds voor velen in de academische wereld het richtsnoer aan de hand waarvan ze ook islamitische volkeren benaderen.

Simon Rozendaal, de beste wetenschapsjournalist van Nederland schreef in zijn artikel ‘Niks nobele wilden’ in weekblad Elsevier over het romantische denken van de meeste antropologen, of althans de antropologen die het voor het zeggen hadden. Het boek van Napoleon Chagnon vormt de rode draad in Rozendaals artikel.

Deze Canadese wetenschapper woonde enige tijd bij primitieve stammen in Venezuela. Het woord ‘primitief’ is al heiligschennis.

Beesten

Omdat volgens de marxistische en neomarxistische antropologen niet zij, maar wij de primitievelingen zijn.

Zijn die primitievelingen werkelijk ‘nobele wilden’? Zijn ze aardiger en vreedzamer dan de burgerlijke mens? In zijn boek My Life Among Two Dangerous Tribes. The Yanomamö and the Anthropologists komt Chagnon na een lang verblijf en wetenschappelijke studie van deze primitievelingen tot de conclusie dat deze nobele wilden weinig beter dan beesten zijn.

Ze vechten voor van alles en nog wat. Ze zijn niet aardig en vrouwen zijn niet veilig binnen de stamverhoudingen. Ook ontmantelt Chagnon de antropologen die sprookjes vertelden over de nobele wilden en de romantische verhalen over de natuurtoestand.

Sharia

De eerste aanklacht van Chagnon tegen de antropologen (zijn collega’s) betreft zijn ontdekking dat de meeste antropologen niet echt hebben geleefd te midden van primitieve volkeren. Toen ik dit in het artikel van Rozendaal had gelezen, dacht ik meteen aan de westerse sharia-verdedigers.

Ook zij hebben nooit geleefd onder de sharia-wetgeving. En toch vinden ze dat de burgerlijke samenleving tolerant moet zijn voor de sharia-praktijk. Inderdaad, de meeste sharia-liefhebbers hebben iets gemeen met antropologen: het is natuurlijk makkelijk om de sharia te verdedigen terwijl jij en je familie er nooit onder hebben geleefd.

Geliefd

Rozendaal bestudeerde ook een artikel van Changon uit 1988 over geweld onder primitievelingen. De mannen die andere mannen doodden, hadden drie keer zoveel kinderen als vredelievende mannen. Volgens Rozendaal waren die gewelddadige mannen kennelijk erg geliefd bij vrouwen.

Zo werden de genen die gewelddadigheid stimuleren, snel verspreid. Ik dacht: Simon, dit zien we ook in het Midden-Oosten. De leider van de Hamas in de Gazastrook heeft dertien kinderen. En al die andere gewelddadige mannen hebben ook heel veel kinderen. De Iraanse leider Khamenei heeft de regering gevraagd om ervoor te zorgen dat de Iraanse bevolking wordt verdrievoudigd.

Jihad

Wie zou in Iran zo veel kinderen willen krijgen? De primitieve aanhangers van Khamenei: moslimfundamentalisten, en die zijn ook gewelddadig.

Daarom is de politieke islam erg populair bij gewelddadige mannen: het past perfect bij hun DNA. In Afghanistan is het geen geheim meer: de meeste leden van Taliban komen uit de primitieve stammen van de Pashtun. Zij worden meestal makkelijk  gerekruteerd voor de jihad.

Osama bin Laden wist dat, daarom ging hij vooral om met deze stammen en niet met anderen.

Oriana Fallaci noemde het ooit ‘Jihad via de baarmoeder’. Dankzij Simon Rozendaal en Napoleon Chagnon weten we hoe we ‘jihad via de baarmoeder’ moeten interpreteren. Dit is een mogelijke interpretatie. Ook jihadstrijders zijn antiburgerlijke types.

Nobele wilden, wat een sprookje! Wetenschap moet worden behoed voor sprookjes.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.