nederland

Jan Hofstra (1945-2015): een inspirerende dominee-koopman

Door Gerlof Leistra - 14 april 2015

Voor de avontuurlijk ingestelde Jan Hofstra was het leven een fascinerende ontdekkingstocht vol onverwachte zijpaden.

Met zijn vrouw Ietje was dominee Jan Hofstra sinds 1993 directeur-eigenaar van het Karmelklooster in hun woonplaats Drachten. Het groeide uit tot een studie- en bezinningscentrum waarop Hofstra zijn stempel drukte. Daarnaast preekte hij graag en was hij een geliefd pastor, sinds 2012 parttime in de protestantse gemeente Trynwâlden.

Sinds 1978 was hij ook de drijvende kracht achter zijn eigen Hofstra Reizen, gespecialiseerd in culturele reizen naar onder meer de Balkan. Hofstra overleed zaterdag 4 april na een hersenbloeding, nadat hij op Witte Donderdag tijdens de bediening van het avondmaal in ‘zijn’ kerk in Giekerk onwel was geworden. Jan  Hofstra – vader van vijf kinderen – werd 69 jaar.

Voor de avontuurlijk ingestelde Hofstra was het leven een fascinerende ontdekkingstocht vol onverwachte zijpaden. Als leerling van het Willem Lodewijk Gymnasium in Groningen was hij al geïnteresseerd in kloosters.

Kloostergemeenschap

Samen met zijn vriend Wim de Wolf – die later toetrad tot de kloostergemeenschap van Taizé – reisde hij geregeld naar de Trappistenabdij Sion in Diepenveen en later, als theologiestudent in Groningen, naar kloosters in Oost-Europa en Griekenland, onder meer naar het schiereiland Athos. Contacten uit die tijd kwamen later van pas voor zijn reisorganisatie.

Theunis Veenstra (54), predikant in Havelte, studeerde in Groningen toen Hofstra daar wetenschappelijk medewerker kerkgeschiedenis was. ‘Vanaf 1986 heb ik acht jaar voor hem gewerkt als reisleider. Hij verwachtte van zijn reisleiders dat ze zich verdiepten in de religieuze en culturele geschiedenis van de landen die ze bezochten.’

In de beginjaren was Hofstra pionier in culturele reizen. Hij werkte met kleine touroperators en hield van improviseren.

Gevoelsmens

Een belezen en inspirerende man, zegt Bertus van der Tuuk (64), die Hofstra acht jaar geleden leerde kennen toen ze gevraagd werden samen een nota te schrijven over toerisme in Zuidoost-Friesland. ‘Hij was een gevoelsmens die anderen wilde laten delen in zijn kennis en inzichten.’

Hofstra straalde zachtmoedigheid uit, zegt collega-dominee Ida Verburg (60). ‘Hij was ruim van hart en geest. Een luisteraar, een trooster, een bemiddelaar en een goed bestuurder met zakelijk instinct.’

Chris Fictoor (66), sinds 1993 lekenbroeder bij de Karmelieten, looft zijn zorgvuldigheid. ‘Hij was een “monnik” die toch midden in het leven stond.’

Haar man was de improvisator, zij de organisator, zegt Ietje (60). ‘Hij leefde ontspannen en droeg nooit een horloge. Zijn preek schreef hij zaterdagavond. Hij had schrijftalent en wilde actueel zijn. Zijn bibliotheek bevatte boeken over onder meer religie, kunst en poëzie.

Jan was een verzamelaar. Hij had 25 oude Zwitserse postbussen voor tochten en een grote rondvaartboot.’ Na zijn overlijden werden zijn nieren gebruikt voor transplantatie.

Elsevier nummer 16, 18 april 2015

Met zijn vrouw Ietje was dominee Jan Hofstra sinds 1993 directeur-eigenaar van het Karmelklooster in hun woonplaats Drachten. Het groeide uit tot een studie- en bezinningscentrum waarop Hofstra zijn stempel drukte. Daarnaast preekte hij graag en was hij een geliefd pastor, sinds 2012 parttime in de protestantse gemeente Trynwâlden.
Sinds 1978 was hij ook de drijvende kracht achter zijn eigen Hofstra Reizen, gespecialiseerd in culturele reizen naar onder meer de Balkan. Hofstra overleed zaterdag 4 april na een hersenbloeding, nadat hij op Witte Donderdag tijdens de bediening van het avondmaal in ‘zijn’ kerk in Giekerk onwel was geworden. Jan  Hofstra – vader van vijf kinderen – werd 69 jaar.
Voor de avontuurlijk ingestelde Hofstra was het leven een fascinerende ontdekkingstocht vol onverwachte zijpaden. Als leerling van het Willem Lodewijk Gymnasium in Groningen was hij al geïnteresseerd in kloosters. Samen met zijn vriend Wim de Wolf – die later toetrad tot de kloostergemeenschap van Taizé – reisde hij geregeld naar de Trappistenabdij Sion in Diepenveen en later, als theologiestudent in Groningen, naar kloosters in Oost-Europa en Griekenland, onder meer naar het schiereiland Athos. Contacten uit die tijd kwamen later van pas voor zijn reisorganisatie.
Theunis Veenstra (54), predikant in Havelte, studeerde in Groningen toen Hofstra daar wetenschappelijk medewerker kerkgeschiedenis was. ‘Vanaf 1986 heb ik acht jaar voor hem gewerkt als reisleider. Hij verwachtte van zijn reisleiders dat ze zich verdiepten in de religieuze en culturele geschiedenis van de landen die ze bezochten.’ In de beginjaren was Hofstra pionier in culturele reizen. Hij werkte met kleine touroperators en hield van improviseren.
Een belezen en inspirerende man, zegt Bertus van der Tuuk (64), die Hofstra acht jaar geleden leerde kennen toen ze gevraagd werden samen een nota te schrijven over toerisme in Zuidoost-Friesland. ‘Hij was een gevoelsmens die anderen wilde laten delen in zijn kennis en inzichten.’
Hofstra straalde zachtmoedigheid uit, zegt collega-dominee Ida Verburg (60). ‘Hij was ruim van hart en geest. Een luisteraar, een trooster, een bemiddelaar en een goed bestuurder met zakelijk instinct.’
Chris Fictoor (66), sinds 1993 lekenbroeder bij de Karmelieten, looft zijn zorgvuldigheid. ‘Hij was een “monnik” die toch midden in het leven stond.’
Haar man was de improvisator, zij de organisator, zegt Ietje (60). ‘Hij leefde ontspannen en droeg nooit een horloge. Zijn preek schreef hij zaterdagavond. Hij had schrijftalent en wilde actueel zijn. Zijn bibliotheek bevatte boeken over onder meer religie, kunst en poëzie. Jan was een verzamelaar. Hij had 25 oude Zwitserse postbussen voor tochten en een grote rondvaartboot.’ Na zijn overlijden werden zijn nieren gebruikt voor transplantatie.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.