nederland

‘Met snotneus wordt generatie weggezet als kleine kinderen’

Door Lucas Gasthuis - 21 mei 2015

Brieven moeten gaan over recent verschenen artikelen, niet langer zijn dan 150 woorden en voorzien zijn van naam en adres. Afzenders verlenen onherroepelijk toe­stemming voor redigeren en openbaarmaking. Adres: Elsevier, Postbus 152, 1000 AD Amsterdam of brieven.elsevier@elsevier.nl

Luyendijk

In navolging van Brandpunt-­presentator Fons de Poel sluit Gerry van der List in ‘De morele deugdelijkheid van het markt­mechanisme‘ (16 mei, pagina 29) zijn betoog af met de kwalificatie ‘snotneus’, geadresseerd aan het adres van journalist Joris Luyendijk.

Het is te hopen dat Van der List niet hetzelfde lot te wachten staat als De Poel, maar het tekent wel de onmacht van de (post-)-babyboom-generatie ten opzichte van de generatie na hen. Onder het mom van ‘Ze weten niet waar ze het over hebben’ wordt deze generatie als kleine kinderen weggezet. Terwijl ze terecht kritiek heeft op de wijze waarop over beloningen aan de top wordt gedacht.

De argumenten die worden gebruikt, zijn niet meer van deze tijd en getuigen van krampachtig vasthouden aan de claim van de naoorlogse generatie dat zij dit land heeft ‘opgebouwd’. Gelukkig laten Luyendijk en GroenLinks-fractievoorzitter Jesse Klaver (het doelwit van De Poel) zien dat deze generatie beseft dat de toekomst van deze wereld een andere denkwijze ­behoeft.
Het is te hopen voor Van der List en De Poel dat deze generatie tegen de tijd dat dit voor hen nodig is, de gang van zaken zo heeft kunnen ombuigen dat er nog iemand is die hun snotneuzen wenst af te vegen op het ­moment dat zij dit zelf niet meer kunnen. Leendert-Jan Veldhuyzen, Oegstgeest

Hermans

Als voormalig persoonlijk student-assistent van Rob Tamsma (1979-1981) herken ik mij absoluut niet in het beeld dat JW Drukker van hem schetst in ‘Het geheim van Hermans‘ (9 mei, ­pagina 18).

Ik heb Tamsma leren kennen als een zeer betrokken, hardwerkende, rationele hoogleraar met een bloemrijke pen en een duidelijke eigen mening, met een groot verantwoordelijkheidsgevoel voor zijn instituut en zorgvuldig in zijn handelen.

Voor het echte verhaal over het vertrek van W.F. Hermans en de jarenlange gevolgen ervan voor de meest betrokkenen verwijs ik graag naar de uitzending ‘Onder professoren’ van Andere Tijden (22 april 2003) die wat mij betreft met een heldere conclusie wordt afgesloten. Gerlof Rienstra, Leidschendam

Executive search

Jammer dat aan de serie ‘Executive search‘ van Ralf Knegtmans een eind is gekomen (9 mei, ­pagina 68). Geweldig zoals hij zijn ‘keuken’ heeft beschreven. A.M.G.B. de Wit, Eindhoven

School

In ‘Niet alleen de Afro-Amerikanen treft blaam‘ (16 mei, pagina 47) laat Arend Jan Boekestijn ­weten dat hij het weinig vindt als eenderde van de jeugd een middelbare school bezoekt.

Ik denk dat veel meer kinderen gelukkig zouden zijn als zij vanaf hun dertiende jaar een vak mochten uitoefenen. Zij zijn op die leeftijd al tot topprestaties in staat. Geprezen worden, dat geeft geluk. Anton de Man, Rotterdam

Elsevier nummer 21, 23 mei 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.