nederland

Rijwielzaak in straat waar je niet mag fietsen, gaat sluiten

Door Eric Vrijsen - 21 september 2015

‘Eigenlijk mag het niet,’ zegt rijwielverkoper Theo Wieringa (65) en hij wijst naar de fonkelnieuwe Gazelles en Giants die op de stoep voor zijn winkel staan in de binnenstad van Eindhoven. De Nieuwstraat is voetgangersgebied.

Zelfs als je hier een fiets neerzet, krijg je een boete. Wieringa werd de afgelopen jaren telkens gewaarschuwd, omdat hij – net als vanmiddag – een paar aanbiedingen onder zijn luifel had staan. ‘Tja, dan haal je ze naar binnen en een paar weken later probeer je het opnieuw.’

Wieringa’s ‘Rijwielcentrale’ is volgens hem ‘de enige fietsenwinkel in Nederland die aan een straat ligt waar je niet mag fietsen’. Maar mensen die op het punt staan een fiets te kopen, maken graag een proefritje. Moeten ze dan eerst een eind naast hun beoogde tweewieler wandelen om er pas op de Vestdijk op te springen?

Vooral de kopers van elektrische fietsen willen meteen een sprintje trekken. Worden ze meteen op de bon geslingerd, dan is de lol eraf. Vandaar dat Wieringa in dit pand – hij heeft nog twee winkels, elders in Eindhoven – geen elektrische fietsen verkoopt.

Jammer voor hem, want juist met die dure modellen houdt de fietsenbranche de laatste jaren het hoofd boven water. Wieringa: ‘Het is als met een garage in een straat waar geen auto’s mogen rijden.’ Eind van de maand gaat deze vestiging dicht.

Nederlaag

Onlangs plaatste het Eind­hovens Dagblad een historische foto en liep het storm in de winkel. Veel mensen kwamen af op de kortingen. Maar menigeen wilde ook even kwijt het jammer te vinden dat de Rijwielcentrale – een begrip in Eindhoven – er hier mee ophoudt. ‘Dat doet je toch wel wat,’ zegt Wieringa. In een jaar of acht halveerde zijn omzet. ‘Ik wil niet zeggen dat het een nederlaag voor me is, maar ik voel toch wel dat ik het hoofd moet buigen.’

Eigenlijk is het dankzij een roemruchte historie dat de Rijwielcentrale het hier nog zo lang volhield. Het bijzondere van het winkelpand is dat je – dankzij de grote etalageruiten op de begane grond en twee verdiepingen – vanaf de straat een indruk krijgt van het enorme fietsenaanbod.

Wieringa’s grootvader was smid en rijwielhersteller. Zijn vader begon in 1948 met een winkel in de binnenstad. Eind jaren zestig kwam Wieringa zelf in de zaak en inmiddels is zijn zoon Robert (36) de vierde generatie fietsenverkoper. Hij gaat straks verder met de twee overgebleven filialen en met internetverkoop.

Ondanks de scherpe prijzen is het op deze zonnige woensdagmiddag niet erg druk in de winkel. Een paar Engels sprekende hipsters buigen zich over een felrode racefiets. Een jong stel met een baby staat te dubben bij een Mommy Bike. ‘Vroeger monteerden we gewoon een kinderstoeltje aan het stuur en moest u heel ongemakkelijk met de benen uit elkaar fietsen,’ spreekt een van de verkopers hen toe. ‘Maar met deze fiets zet u de kleine voorop en kunt u heerlijk peddelen.’

Horeca

Op straat is het druk en vooral op de terrassen wemelt het van de mensen. ‘Vroeger was dit een gewone straat met aan twee kanten een trottoir,’ zegt Wieringa. ‘Nu doet de gemeente niet anders dan voetgangers pleasen. Ik snap het wel, maar toch… De binnenstad wordt het domein van de horeca en de shoppers.’

Doelgericht naar een winkel gaan om een aanschaf te doen, is er niet meer bij. Wieringa wendt zich tot een vrouw die meldt dat ‘mijn fiets het nog prima doet, maar ik kan mijn man niet meer bijhouden’. Hij rijdt op een fiets met derailleur (fietsversnelling) en daar ziet zij zelf dan weer ­tegenop.

Zij laat zich informeren over allerlei lichtlopende city-bikes, maar gaat nog niet tot aankoop over. Het aanbod is tegenwoordig zo divers dat mensen onzeker worden en eerst op websites snuffelen. Wieringa heeft uitgerekend dat de Rijwielcentrale aan de Nieuwstraat door de jaren heen zeker honderdduizend fietsen heeft verkocht.

‘Mensen zijn altijd blij met hun nieuwe fiets. Kinderen staan te dansen. Maar ook voor volwassenen, in alle rangen en standen, blijft elke nieuwe fiets een feestje.’ Dat is het mooie van fietsen, vindt Wieringa.

Elsevier nummer 39, 26 september 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.