nederland

1946 – Truus Smulders-Beliën: Vrouwelijke burgemeester

Door Carla Joosten - 15 oktober 2015

De eerste vrouw (toen 44) die burgemeester werd. Ze volgde in 1946 haar omgekomen man op. Ons mevrouw was in haar Brabantse gemeente een echte burgermoeder.

Minister van Binnenlandse Zaken Louis Beel aarzelde in 1946: moest hij de eerste vrouw als burgemeester benoemen? Voor hem stond de weduwe van Jan Smulders, die burgemeester was geweest in de Noord-Brabantse gemeente Oost-, West- en Middelbeers en was omgekomen in Duitsland. Truus Smulders-Beliën (1902-1966) had met haar man altijd midden in de ­samenleving gestaan en gesolliciteerd op de vacature. Beel stemde in.

Hoewel eerste vrouw , had de ambitie van de oud-onderwijzeres Smulders niets met feminisme te maken. Ze vond zelfs dat een vrouw beter bij haar huishouden kon blijven, zij had nu eenmaal te zorgen voor haar gezin met vier jonge kinderen. Haar doel was de burgemeesterspost bezet te houden voor haar toen nog twaalfjarige oudste zoon. De burgemeester had contact met iedere burger. Zelf zei ze: Ik kan iedereen troosten, want altijd zegt een getroffene ­later: Wat mevrouw heeft moeten meemaken, is nog veel erger.

Haar betrokkenheid ging ver. Ze ging met een burger tot de hoogste instantie als die problemen had. Haar hoogtepunt zou zijn in 1949, toen de pas ingehuldigde ­koningin Juliana de koffietafel in de Beerzen nuttigde. In 1966 zou Smulders namens alle burgemeesters prinses Beatrix en prins Claus bij hun verloving een cadeau aanbieden. Haar burgers zouden hun burgemeester bij haar koperen jubileum nog belonen met een Daf.

Smulders bestuursstijl de burgemeester was gewend om persoonlijk vergunningen toe te wijzen zou in de jaren van democratisering op steeds meer bezwaren stuiten. Uiteindelijk zou ze in het harnas sterven. Haar zoon solliciteerde niet naar haar functie. Zo eindigde na 135 jaar het tijdperk Smulders in de Beerzen.

Elsevier nummer 43, 24 oktober 2015

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.