Simon Rozendaal

Klopt al die opwinding over dat rauwe voedsel wel?

Door Simon Rozendaal - 19 december 2012

Ik denk niet dat het verstandig is om alleen maar rauw voedsel te eten. Vooral niet voor jonge mensen. Die hebben allerlei voedingsstoffen nodig, hun hersenen moeten nog lang doorgroeien en daarbij is vet cruciaal: per slot van rekening zit er tussen onze oren een grote klomp vet.

Het is veel simpeler om al die voedingsstoffen uit gekookte en gebakken voedingsmiddelen te halen dan alleen uit groentesap, noten en zaden. Dat gaat vermoedelijk tot een gebrek aan eiwit en vet leiden.

Maar het gemak waarmee moeder Francis Kenter, die haar vijftienjarige zoon Tom Watkins alleen rauw laat eten, aan het kruis wordt genageld, bevalt me niet.

Koolhydraten

Twee kanttekeningen. In de eerste plaats weten we niet goed wat gezonde voeding is. Het lichaam is een complex systeem en voeding is ook niet bepaald simpel. De combinatie van die twee levert een doolhof op waarin ook voedingsdeskundigen niet goed de weg weten.

Dat blijkt uit al die tegenstrijdige adviezen die ons bereiken: op maandag mag je geen koffie drinken, op dinsdag moet je koffie drinken, op woensdag word je dik van verzadigd vet, op donderdag van koolhydraten, enzovoort. Vanwege die complexiteit houden deskundigen het veiligheidshalve op de dooddoener: je moet gevarieerd eten.

Groeifactoren

Een tweede kanttekening is dat het misschien helemaal niet zo erg is dat Tom kleiner is dan zijn leeftijdsgenoten. Wij Nederlanders nemen blindelings aan dat lengte een teken van gezondheid is, maar misschien klopt dat idee niet.

De gerenommeerde Amerikaanse epidemioloog Walter Willett, hoogleraar in Harvard, denkt bijvoorbeeld dat er een relatie is tussen lengte en kanker en vermoedt dat dit via melk loopt. Melk zit vol groeifactoren – logisch want koemelk is bedoeld voor kalveren die snel moeten groeien.

Nadelen

Volkeren die veel melk drinken zoals Nederlanders zijn langer dan groepen die weinig melk drinken. Die lengte heeft nadelen: iemand die lang is en valt, breekt bijvoorbeeld eerder een arm of been dan iemand die klein en gedrongen is. En misschien is ook de statistische samenhang tussen lengte en kanker meer dan toeval: per slot van rekening houden ook tumorcellen van groeifactoren net zoals ze verzot zijn op vitaminen en mineralen.

Met andere woorden, er zijn misschien redenen om de manier waarop mevrouw Kenter haar ouderschap opvat te bekritiseren en in de opmerkingen die ze over voedsel maakt, zit veel onzin, maar het is niet allemaal onzinnig.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.