Afshin Ellian Afshin Ellian

Marokkaanse vrouwen worden te veel beschouwd als slachtoffers van hun mannen

Door Afshin Ellian - 07 januari 2013

Soms hopen we dat een verhaal niet op waarheid is gebaseerd. De Volkskrant van afgelopen zaterdag bracht een verhaal dat ik bijna ondenkbaar achtte. Maar het is waar.

De Volkskrant interviewde Marion Huisinga, directeur van rëintegratiebureau M-Powerment. Een onwaarschijnlijk verhaal over de Amsterdamse politiek en bestuurders.

Al meteen benadrukt Marion Huisinga dat zij geen racist is. Ze richtte een paar jaar geleden een bedrijf op om de integratie te bevorderen. Zij was een tijdje verliefd op een Marokkaan en op Marokko. Zodoende dacht zij een bijdrage te kunnen leveren aan de integratie van Marokkanen. Ze is afgestudeerd in transculturele pedagogiek: een nobel doel.

Succesvol

Huisinga was succesvol in haar aanpak. Al Jazeera en de BBC kwamen langs om haar succesverhaal aan te horen: de manier waarop vooral vrouwelijke immigranten die al een tijdje in Europa wonen, kunnen integreren in de samenleving.

Huisinga was ook lid van een onverdachte, aanvaardbare, normale politieke partij: de PvdA. Ze was als PvdA-lid actief in Amsterdam-Oost. Nu niet meer. En de cursisten?

De klanten van M-Powerment waren ongewone burgers: ‘En dan die keer dat ze in één groep een christelijke Koerdische en een sjiiet uit Irak had (die konden elkaars bloed wel drinken), een opstandig meisje uit Afghanistan, een Turkse vrouw (die de pest had aan Koerden) en een neutraal Marokkaans meisje. Een explosieve mix op 60 m2 werkruimte.’

Pest aan elkaar

Een explosieve mix in een kleine ruimte? Is dat Amsterdam of is dat de werkruimte van mevrouw Huisinga? Ze zijn inwisselbaar: Amsterdam is een grote werkruimte waar nogal wat mensen de pest aan elkaar hebben.

M-Powerment kreeg cliënten toegewezen van de Dienst Werk en Inkomen (DWI) in Amsterdam. Maar Huisinga mocht niet over de achtergronden van haar cliënten beschikken, uit privacyoverwegingen. Zij moest in feite mensen laten integreren die ze niet precies kende. Het ging hier niet om nieuwkomers, maar om immigranten die al lang in Nederland wonen. Waar ging het mis?

Onhandelbaar

De Marokkaans-Nederlandse mevrouw El B. was een onhandelbare figuur. Daarom moest zij een integratiecursus volgen bij Huisinga.

Wie is die El B.? Een vrouw van begin vijftig die al 28 jaar in Nederland woont. Huisinga schreef over haar: ‘Zij negeert alle correcties en doet dreigende uitspraken. Ze spreekt hardop Arabisch en maakt het andere cursisten onmogelijk de lessen te volgen. In mijn naïviteit dacht ik dat alle Marokkaanse vrouwen slachtoffers zijn van hun enge mannen.’

Maar ook hier is de waarheid complexer dan we dachten: ‘Neem de provocerende Marokkaanse van begin dertig, die twee sets kinderen had bij twee mannen. Zij liep altijd in trainingspak en had een diep decolleté dat niet geschikt was voor de werkvloer.’ Zij is te snel geïntegreerd in de wereld van de tokkies.

Jezus

Hoe gedroeg die mevrouw zich? Ze intimideerde de groep met de opmerkingen als: ‘Ik ben psychisch dus kijk maar uit, ik kan elk moment uitbarsten.’ Toen ze tijdens een uitstapje in het Persmuseum een foto van Jezus zag, fulmineerde ze: ‘Christendom is slechts geloof, jodendom ook. Die moeten bestreden worden. Alleen de islam is goed.’

Ik wist niet dat er een foto van Jezus bestond. Dat behoort zeker tot multiculturele wonderen.

Maar waar ging het mis? In december 2010 moest Huisinga volgens de Volkskrant een slechtnieuwsgesprek voeren met die moeilijk handelbare Marokkaanse vrouw: ‘Dat liep stevig uit de hand. El B. werd hysterisch, wierp zich op de grond. Huisinga belde 112 en vroeg om een ambulance. Toen El B. hoorde dat ook de politie onderweg was, greep ze een medewerkster van Huisinga bij de keel en kneep die dicht. Uit angst sprong Huisinga, samen met haar medewerkster, uit het (laag gesitueerde) raam van haar pand aan de Celebesstraat.’

Incident

Wat een verhaal! En dan? Wat gebeurde met die vrouw? Welke vrouw? Huisinga of El B.?

Kort na dit incident haalde DWI alle cursisten bij Huisinga weg. Waarom? ‘Huisinga was niet in staat de veiligheid op haar locaties te garanderen. De verantwoordelijkheid daarvoor, aldus de advocaat van DWI aan die van Huisinga, lag bij haar als opdrachtnemer en niet bij de gemeente.’ Arme mevrouw Huisinga! Nu dreigt zij failliet te gaan. Al haar bedrijven zijn door deze houding van de gemeente Amsterdam te gronde gericht.

Dit is de houding van een failliete staat, van een failliet bestuur. El. B. had moeten worden gestraft. Geen uitkering, geen smoes voor zelfverklaarde gekken! En ook nog strafrechtelijke vervolging voor geweldpleging. Dat had de gemeente moeten organiseren. Daarna had de gemeente een paar agenten beschikbaar moeten stellen voor M-Powerment. Openbare orde, veiligheid en integratie behoren tot primaire taken van de staat, in dit geval de gemeente. Verder moest het leerzame lot van mevrouw El.B. als voorbeeld worden gebruikt voor andere cursisten in de categorie van hoe het met een mens totaal fout kan gaan.

Gekken

Mevrouw Huisinga verdient een onderscheiding. El B. is een product van de sociaal-democratie. En dus is zij een product van het Amsterdamse wanbestuur.

Hoeveel psychopaten als El B. lopen er vrij rond in Amsterdam dankzij de laffe houding van het Amsterdamse bestuur?

Te veel is de afgelopen jaren gekeken naar Marokkaanse mannen en te weinig naar de rol van de Marokkaanse vrouwen bij de integratieproblemen. Te vaak zijn Marokkaanse vrouwen beschouwd als slachtoffers van mannen.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.