Carla Joosten

#EP2014: komt het tot een blok van Wilders en geestverwanten?

Door Carla Joosten - 24 mei 2014

De afgelopen jaren vormden de Europese PVV’ers een machteloos clubje. PVV-leider Geert Wilders is dat beu en wil de anti-EU-krachten in Europa maar wat graag bundelen. Maar die partijen aarzelen.

Hoe gaat het nu verder met de PVV in Europa? De leider van die partij, Geert Wilders, wil eindelijk een vuist maken in Brussel en Straatsburg en heeft afgelopen jaar potentiële vrienden opgezocht om een nieuwe anti-EU-fractie te vormen in het Europees Parlement.

Niet alleen om anti-EU-retoriek over het continent te laten schallen, maar ook om de partijkas te spekken. Naar schatting vier miljoen euro kan een nieuwe, op Europees niveau opererende partij claimen.

Machteloos

De afgelopen jaren vormden de Europese PVV’ers een machteloos clubje. Wie zich in het Europees Parlement niet aansluit bij een fractie, kan het wel vergeten om aan het parlementair proces mee te werken en invloed uit te oefenen. Rapporten schrijven, functies vervullen als voorzitter of vice-voorzitter van een commissie,  is voorbehouden aan leden van fracties.

Wilders is de machteloosheid beu en zou de krachten maar wat graag willen bundelen met gelijkgestemden. ‘Van Engeland tot Duitsland, van Frankrijk tot Nederland en Italië. In al die landen staan er mensen op die zeggen: nee! Op deze manier niet,’ zei Wilders vorig jaar april in het AD en hij kondigde een revolutie aan. Op  Twitter jubelde hij na elk bezoek aan een geestverwant hoe ‘indrukwekkend’ en ‘inspirerend’ het was geweest.

Luchtje

Tot het voorjaar van 2013 had Wilders de lijn van Pim Fortuyn gevolgd, namelijk zich verre houden van partijen waaraan een antisemitisch of racistisch luchtje kleeft. Nu wilde hij samenwerken met een partij die Holocaustontkenners herbergt. Dat veroorzaakte ophef in Nederland.

Menig wetenschapper waarschuwde voor een eurosceptisch en sommigen voor een extreem-rechts blok in het Europees Parlement. De vraag is overigens of dat slecht zou zijn voor de democratie.

Maar de hooggeleerde onderzoekers vergaten de regels van het parlement die voorschrijven dat een fractie uit minstens vijfentwintig parlementariërs moet bestaan, afkomstig uit zeven van de achtentwintig lidstaten. Terwijl vanaf het begin duidelijk is dat dit nog een hele kluif wordt.

Koran

UKIP, de Deense Volkspartij, Alternative für Deutschland en de eurosceptische Finnen lieten al snel weten niet met Wilders in zee te zullen gaan. ‘Als je praat over de vrijheid van meningsuiting en je tegelijkertijd de Koran wil verbieden, dan botst dat,’ zei UKIP-leider Nigel Farage maart vorig jaar tegen Elsevier. Hij heeft om die reden weerzin om met Wilders samen te werken.

De komende dagen moet duidelijk worden wat er terecht komt van de plannen van Wilders en zijn Franse bondgenoot Marine Le Pen van het Front National. Halen het Vlaams Belang en de Zweedse Democraten wel zetels? Zet Farage zijn principes opzij als blijkt dat zijn eigen EFD-fractie te klein wordt?

Onderdak

Als het de PVV niet lukt om onderdak te vinden, scheelt dat niet alleen invloed in Europa maar ook geld: volgens de denktank Open Europe kan een nieuwe partij op vier miljoen euro rekenen uit de goedgevulde pot waarmee het parlement een Europese identiteit probeert te creëren via partijen die op Europees niveau opereren.

En geld is welkom bij de PVV, omdat de partij in Nederland geen beroep kan doen op subsidie. De partij heeft namelijk maar een lid.  De door Wilders verachte Europese Unie doet niet zo moeilijk. Die vindt bevorderen van het ontstaan van nieuwe Europese families wel waardevol. Of er ooit is gedacht aan een familie van Wilders en verwanten is natuurlijk de vraag.

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.