Nikki Sterkenburg

Zaak Utrechtse serieverkrachter bewijst noodzaak van DNA-databank

Door Nikki Sterkenburg - 22 juli 2014

Een DNA-databank zou de opsporing van (zeden)delinquenten veel efficiënter maken. Het argument dat zo’n databank een inbreuk op de privacy zou zijn, is weinig steekhoudend.

De vermeende Utrechtse serieverkrachter blijkt al in 1995 in beeld te zijn geweest bij de politie. Verdachte Gerard T., die vorige week werd opgepakt, weigerde destijds DNA af te staan, waardoor hij lang zijn gang kon blijven gaan. En als hij niet verplicht DNA had hoeven geven na een fietsendiefstal, zouden de eerste zaken in 2015 zijn verjaard.

De afgelopen jaren heeft DNA-onderzoek zijn nut bewezen door doorslaggevend bewijs te leveren in diverse vastgelopen moordzaken.

Mobiele Eenheid

In de zaak van de Utrechtse serieverkrachter werkten in 1995 aanvankelijk 35 rechercheurs aan de zaak; 170 leden van de Mobiele Eenheid patrouilleerden in het gebied waar de man actief was. In 2001 sloeg de serieverkrachter opnieuw toe, waarna er 75 rechercheurs op de zaak werden gezet.

De aanleg van een nationale DNA-databank kan in de toekomst verhinderen dat daders jarenlang ongestoord hun gang kunnen gaan. Zo’n databank spaart bovendien geld uit, omdat dergelijke ingewikkelde zaken de toekomst met minder mankracht kunnen worden opgelost.

Bonuskaart

Het College Bescherming Persoonsgegevens blijft volhouden dat het afstaan van een beetje wangslijmvlies een inbreuk vormt op de persoonlijke levenssfeer van individuen.

Maar ons internetgebruik wordt geregistreerd, de AH-bonuskaart houdt ons boodschappenlijstje bij, ons reisverkeer door de OV-chipkaart gemonitord, en onze kentekenplaten bij trajectcontroles geregistreerd.

Al die gegevens zeggen veel meer over onze persoonlijke levenssfeer dan een beetje wangslijmvlies met genetische gegevens die we zelf doorgaans niet eens kennen.

Onder de juiste voorwaarden zou een databank meer voordeel opleveren dan het zwakke argument dat ons DNA niet mag worden afgenomen en opgeslagen voor opsporingsdoeleinden. Liever een beetje wangslijmvlies afstaan dan een serieverkrachter die bijna twintig jaar vrij rondloopt en slachtoffers maakt.

Volg Nikki Sterkenburg op Twitter

Ingelogde abonnees van Elsevier Weekblad kunnen reageren.